Με τον κορωνοϊό καταστράφηκαν οι συλλογικότητες, πράγμα πολύ βαρύ για την ψυχή του ανθρώπου και αδιανόητο για την διάνοιά του.

Οι επιπτώσεις του ιού δεν πρέπει να περιορίζονται στο πόσους θανάτους προκάλεσε.

Πρέπει να μελετήσει κανείς την μορφή των αντιδράσεων των κοινωνιών, την εξέλιξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της κάθε μιας και να ποσοτικοποιήσει τις επιπτώσεις από την μεταβολή των άυλων παραμέτρων της ζωής εξαιτίας της δράσης του κορωνοϊού.

Σε τέτοιες συνθήκες δεν έχει ανάγκη κανείς από πολυσέλιδες μελέτες ή λεπτομερειακές αναλύσεις προς χάριν της επιστημονικής ενδελέχειας.

Ένα χέρι βοηθείας ψάχνει.

Νοιώθει μόνος επειδή ο πολιτισμός δεν τον προστατεύει πια και αναζητεί μια στάση με πίστη για ζωή, κουράγιο και αντοχή στην κακοτυχία και την εγκατάλειψη.

Την βοήθεια αυτή δεν μπορεί να του την προσφέρει κανείς. Την δίνει αυτός στον εαυτό του.

Βοηθιέται μόνος του, στηριγμένος σε βιβλία της Δύναμης της Διανοίας, που τα διαβάζει εύκολα γιατί είναι μικρά, που δεν ξοδεύεται να καταλάβει τι λένε στο σύνολό τους αλλά αποκομίζει ό,τι ταιριάζει με την κατάστασή του την ώρα της ανάγνωσης, που είναι πρωτότυπα και που δεν παλιώνουν ποτέ.

Και τέλος πρέπει να πούμε ότι όταν κάτι είναι φθηνό κινδυνεύει να θεωρηθεί “φτηνιάρικο”. Πρέπει να έχει θεϊκή ποιότητα, για να μπορεί να είναι τόσο φθηνό, όσο είναι τα βιβλία, χωρίς να φοβάται την δυσφήμιση.

Έχουμε συνηθίσει, όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο, να μας γεννιούνται ανάμεικτα συναισθήματα, άλλοτε χαρά, άλλοτε λύπη και διάφορες άλλες συγκινήσεις. Αυτό ισχύει για όλα τα αναγνώσματα είτε είναι επιστημονικά, είτε είναι λογοτεχνικά, είτε ανήκουν στο πεδίο της φιλοσοφίας.

Υπάρχουν και τα βιβλία που προέρχονται από καθαρό στοχασμό. Αυτά είναι πηγή δυνάμεων και ανάτασης.

Όλα τα βιβλία της «Δύναμης της Διανοίας» προέρχονται από καθαρό στοχασμό και έχουν την ιδιότητα να φέρνουν στον άνθρωπο τα αποτελέσματα που υπόσχεται ο τίτλος τους.

Για παράδειγμα αν διαβάσουμε το βιβλίο «Ο Δρόμος για την Ίαση» που είναι εμπνευσμένο από την ζωή και το έργο του Ιπποκράτη, πράγματι όσα διαβάζουμε, με τον δικό τους μαγικό τρόπο, έρχονται στην ψυχή μας και δρομολογούν ένα δικό μας δρόμο προς την ίαση.

Αν διαβάσουμε το βιβλίο «Η Ευτυχία της Ψυχής» τα λόγια του και τα νοήματα που περιέχει, απελευθερώνουν μέσα μας δυνάμεις που χρειάζονται για την ευτυχία της ψυχής μας.

Ο λόγος είναι θεραπευτικός, εφόσον προέρχεται από πηγές αγάπης, σοφίας και καθαρής διανοίας.

Αν διαβάσουμε το βιβλίο «Τα Στοιχεία που ζωογονούν την Διάνοια» που το ενέπνευσαν ο βίος και το έργο του Πυθαγόρα, πράγματι ο λόγος επενεργεί στην δική μας διάνοια, φέρνοντας καθάρσεις και θεραπεία στην ψυχή μας.

Στην σημερινή εποχή χρειαζόμαστε όλοι σημαντικά αποθέματα θάρρους και ελπίδας, που είναι πολύ δύσκολο να αποκτηθούν με τους συνηθισμένους τρόπους, όσο και αν προσπαθούμε.

Η «Δύναμη της Διανοίας» υπάρχει για να μας δίνει δύναμη, αντοχή, αποφασιστικότητα και θάρρος.

Σε ποια εποχή είναι περισσότερο απαραίτητες οι ψυχικές δυνάμεις, όταν όλοι είναι ήρεμοι και διάγουν την ζωή υπό κανονικές συνθήκες, ή όταν υπάρχει αναστάτωση γύρω μας από τον κορωνοϊό και πολλά άλλα;

Είναι φανερό ότι οι ψυχικές δυνάμεις χρειάζονται στην εποχή μας, όπου οι πανδημίες, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η οικονομική ύφεση και πολλά άλλα ασκούν τεράστια πίεση στις ψυχές των ανθρώπων.

Το βιβλίο «Οι Ψυχικές Δυνάμεις» μας δίνει αυτό που χρειαζόμαστε. Αφυπνίζει τις ψυχικές δυνάμεις που είναι απαραίτητες για να αντιμετωπίσουμε τα μικρά και μεγάλα προβλήματα της ζωής μας, με σταθερότητα, σύνεση και διάθεση για έργο.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο μπορεί να βρείτε εδώ.

Ο άνθρωπος χρειάζεται πολλά πράγματα στην ζωή του. Αναμφίβολα άλλα είναι σημαντικά και άλλα είναι ήσσονος σημασίας. Όλοι θα συμφωνήσουμε ότι η ψυχική υγεία είναι ανάμεσα στα σημαντικά.

Στα αρχαία Ασκληπιεία, επιδιωκόταν η θεραπεία μέσω της ψυχής. Γιατί η ψυχή του ανθρώπου έχει πολλές δυνάμεις, από τις οποίες ελάχιστες χρησιμοποιούμε στην καθημερινή ζωή μας, γιατί δεν ξέρουμε πώς να τις χρησιμοποιήσουμε.

Η Μέθοδος των Ασκληπιείων ολοκληρωνόταν με την εγκοίμηση, της οποίας είχε προηγηθεί μια λεπτομερής διαδικασία καθάρσεων. Η εγκοίμηση ήταν ουσιαστικά ένας θεραπευτικός ύπνος που ερχόταν μετά από μια σημαντική προετοιμασία.

Οι άνθρωποι έμεναν στο Ασκληπιείο έξι μέρες. Την έβδομη μέρα πήγαιναν στον ειδικό χώρο όπου γινόταν η εγκοίμηση. Εκεί κοιμόντουσαν, έχοντας στο μυαλό τους όσα είχαν προηγηθεί στις έξι μέρες τις προετοιμασίας τους, όλα τα βάρη, όλες τις συνήθειες, όλη την θλίψη που τους είχε φέρει στο Ασκληπιείο.

Στην διάρκεια του ύπνου οι ψυχικές τους δυνάμεις εμφανιζόντουσαν και τους οδηγούσαν σε μια μορφή θεραπείας, είτε άμεσης, είτε με την θεραπευτική επίδραση ενός ονείρου που οι θεραπευτές τους βοηθούσαν να ερμηνεύσουν και να αποσυμβολίσουν.

Στο Ασκληπιείο ερχόντουσαν όσοι ήταν πραγματικά άρρωστοι. Ερχόντουσαν για να θεραπεύσουν την ψυχή τους, να υιοθετήσουν νέες συνήθειες, να μάθουν τον εαυτό τους και για να τους βοηθήσουν οι θεραπευτές να νοιώσουν καλύτερα. Ήταν μια διαδικασία μύησης.

Ο άνθρωπος που είναι ψυχικά υγιής μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα οποιαδήποτε αρρώστια, ακόμα και τις φλεγμονές που προέρχονται από εξωτερικά αίτια, μπορεί καλύτερα να τις απαλείψει. Σίγουρα μπορεί να αγωνιστεί για την υγεία του με μεγαλύτερο σθένος.

Το Ασκληπιείο προσπαθούσε να επαναφέρει στον άνθρωπο την ψυχική υγεία, γνωρίζοντας ότι με την αύξηση της ψυχικής υγείας, όλα θα ήταν καλύτερα.

Το γνώριζαν αυτό οι άνθρωποι και έτσι για άλλες ασθένειες, που είχαν φανερά εξωτερικά αίτια, προσέφευγαν στους θεραπευτές εκείνης της εποχής που ήταν αρκετοί. Από την μακρινή αρχαιότητα υπήρχαν πολλές γνώσεις θεραπείας και πολλές από τις γνώσεις που κατέγραψε και ενσωμάτωσε στις μεθόδους του ο Ιπποκράτης, ερχόντουσαν από πολύ παλαιότερα.

Καταλάβαιναν οι άνθρωποι τότε πως αν μια βαθιά θλίψη παρέμενε, αν ένα βαρύτατο πένθος δεν μπορούσε να υποχωρήσει, εάν είχαν μια σημαντική χειροτέρευση στην υγεία τους χωρίς προφανή λόγο, εάν αρρώσταιναν συχνά και είχαν δυσκολία να αναρρώσουν, τότε έπρεπε να πάνε στον Ασκληπιό να τους θεραπεύσει.

Τότε, γνώριζαν πολύ περισσότερα για την ψυχική υγεία από όσα γνωρίζουμε σήμερα και αγωνιζόντουσαν για αυτήν.

Σήμερα ευτυχώς είμαστε επιστήμονες και η Ιπποκράτεια ιατρική έχει δώσει σημαντικά ευρήματα και πολλές θεραπείες. Όμως η Ιπποκράτεια ιατρική δεν μπορεί να θεραπεύσει στην ψυχή μας, όπως άλλωστε δεν το επεδίωξε. Ήταν σαφής η πρόθεση του Ιπποκράτη να συστηματοποιήσει τις μεθόδους πρόληψης και τα μέσα θεραπείας.

Ίσως λοιπόν σήμερα εμείς οι επιστήμονες του σύγχρονου κόσμου να χρειαζόμαστε ένα “ασκληπιείο” για να μας βοηθήσει να οχυρώσουμε την ψυχική μας υγεία και θα θεραπεύσουμε τον άνθρωπο, θεραπεύοντας την ψυχή του.

Με τις δυνάμεις της ψυχής μας, με τις ιδιότητες της διανοίας μας και με την βοήθεια ορισμένων βιβλίων της μεθόδου “δύναμη της διανοίας” μπορούμε   να φτιάξουμε ένα μικρό «ασκληπιείο» στον χώρο της κατοικίας μας

Σημείωση: Η φωτογραφία απεικονίζει το αναστηλωμένο πρόπυλο του τελετουργικού εστιατορίου στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου

Στα Ασκληπιεία της αρχαίας εποχής, κάθε άνθρωπος προσερχόταν με την ελπίδα ότι θα θεραπευθεί ό,τι είναι απλό να θεραπευθεί, θα ιαθεί ό,τι μπορεί να ιαθεί και ο ίδιος θα μπει σε έναν δρόμο απαλλαγής του από τα ψυχικά βάρη.

Τότε, όπως και τώρα, αναγνώριζαν την ύπαρξη της ψυχής και πίστευαν, ορθώς, πώς αν κατορθώσεις να απαλλάξεις τον άνθρωπο από τα ψυχικά του βάρη, τότε πολλά προβλήματα λύνονται.

Πολλοί από τους επισκέπτες των Ασκληπιείων έβρισκαν πράγματι την θεραπεία, με την βοήθεια βοτάνων, με την αλλαγή στις διατροφικές τους συνήθειες, με την συμμετοχή τους στα δρώμενα του Ασκληπιείου και με την όλη επικοινωνία τους με τους διάφορους χώρους, που ήταν όλοι χώροι φροντίδας για τον άνθρωπο και αγάπης.

Ορισμένοι από τους επισκέπτες χρειαζόντουσαν να προχωρήσουν και πιο πολύ, να έρθουν σε μια βαθύτερη επικοινωνία με τις ψυχικές τους ανάγκες και να εντοπίσουν τα αίτια μιας συνεχούς δυσπραγίας στην ζωή τους.

Εκείνοι ακολουθούσαν την οδό της εγκοίμησης και προετοιμαζόντουσαν κατάλληλα για αυτό.

Η θεραπεία δια της εγκοίμησης βοηθούσε τον άνθρωπο να έρθει σε επαφή με την ενεργό του διάνοια και από εκεί να έρθουν λύσεις, θεραπείες και καλές δυνάμεις.

Σήμερα, μπορούμε να επιτύχουμε τα αγαθά αποτελέσματα της απευθείας επικοινωνίας με την ενεργό μας διάνοια, ακολουθώντας ένα πρωτόκολλο εγκοίμησης με την βοήθεια επιλεγμένων βιβλίων της μεθόδου « δύναμη της διανοίας».

Το πρωτόκολλο περιλαμβάνει την ανάγνωση των βιβλίων και έναν καλό ύπνο σε έναν ήρεμο και καθαρό χώρο.

Το πρώτο βιβλίο που διαβάζουμε είναι η «ανάσταση των Ελλήνων», για να αφυπνίσουμε την διάνοιά μας και να δημιουργήσουμε μια σύνδεση μαζί της.

Στην συνέχεια έρχεται «το μυστικό των αρχαίων Ελλήνων» για να αφυπνίσει τις κρυμμένες μέσα μας δυνάμεις της συλλογικής διανοίας.

Όταν συμβούν αυτά και προετοιμαστούμε κατάλληλα, έρχεται «η αφύπνιση της Ελληνικής διανοίας» για να δημιουργήσουμε έναν χώρο επικοινωνίας με τις δικές μας ιδέες και τα πιστεύω μας.

Ο χώρος αυτός τροφοδοτείται από την αγάπη που ρέει άφθονα από τα ανώτερα πεδία προς εμάς και η διέλευσή της γίνεται μέσα από τα κείμενα του βιβλίου «η δύναμη της αγάπης».

Το πέμπτο βιβλίο του πρωτοκόλλου είναι το «η κατάθλιψη προκαλείται από την έλλειψη διανοίας», που έχει ως εμπνευστή τον Ασκληπιό. Στο βιβλίο αυτό υπάρχει ο θεραπευτικός λόγος που χρησιμοποιούσαν και οι παλιοί θεραπευτές για να ανακουφίσουν τον άνθρωπο και να τον βοηθήσουν να ακούσει την φωνή της διανοίας του.

Σε όλη την διαδικασία είναι καλό να είμαστε μόνοι και απερίσπαστοι, να μην διακόπτουμε και να είμαστε συγκεντρωμένοι σε αυτά που διαβάζουμε, απορρίπτοντας σκέψεις που έρχονται απρόσκλητες στο μυαλό μας για να μας ενοχλήσουν.

Το μυαλό μας πρέπει να είναι συγκεντρωμένο, σε αυτό που προσπαθούμε να επιτύχουμε.

Τότε είναι βέβαιο ότι στον ύπνο μας θα έρθουν πολλές και σημαντικές πληροφορίες, θα γίνουν πολλά και σημαντικά και η ψυχή μας θα απαλλαγεί από αρκετά βάρη.

Το site kinoniagnosis.com είναι ένας χώρος Αυτοβοήθειας.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος που περιηγείται στον χώρο, μπορεί να βρει πολύτιμες συμβουλές και αρωγή στα θέματα που τον απασχολούν.

Πώς γίνεται αυτό; Στο site υπάρχουν βιβλία, που είναι σε έντυπη και σε ηλεκτρονική μορφή.

Κάθε βιβλίο βοηθάει τον αναγνώστη του να βρει τις απαντήσεις σε θέματα που τον απασχολούν.

Παράλληλα, βοηθάει τον αναγνώστη να βρει μέσα του καινούριες δυνάμεις και να τις κινητοποιήσει προς όφελός του.

Τι χρειάζεται να κάνει ο αναγνώστης; Ο αναγνώστης χρειάζεται απλώς να διαβάσει. Τα βιβλία είναι ολιγοσέλιδα και βασίζονται στις γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων που τις χρειαζόμαστε σήμερα για μια καλύτερη ζωή.

Πώς μπορώ να διαλέξω το βιβλίο που μου χρειάζεται; Κοιτάξτε λίγο τα βιβλία. Είτε ο τίτλος θα τραβήξει την προσοχή σας, είτε ο εμπνευστής του βιβλίου, είτε η περιγραφή που υπάρχει για κάθε βιβλίο. Ένα, δύο ή τρία βιβλία θα τραβήξουν την προσοχή σας. Ένα, αρκεί για να ξεκινήσετε.

Τι θα κάνω με το βιβλίο; Καταρχήν, διαβάζετε το βιβλίο για μια φορά. Στην συνέχεια, ανοίγετε το βιβλίο έστω και σε τυχαία σελίδα και διαβάζετε λίγο κάθε μέρα.

Τι κάνω στην συνέχεια; Στην συνέχεια, επιλέγετε ένα δεύτερο βιβλίο, το οποίο είτε ανήκει στην ίδια σειρά με το προηγούμενο, είτε σας τραβάει την προσοχή ο τίτλος, ή ο εμπνευστής. Διαβάζετε το δεύτερο βιβλίο όπως και το πρώτο.

Μετά από δύο ή τρία βιβλία, θα διαπιστώσετε ότι το ενδιαφέρον σας παραμένει αμείωτο για αυτά, ενώ παράλληλα είναι πιο καθαρό το μυαλό σας. Εργάζεστε καλύτερα και αντλείτε περισσότερη ευχαρίστηση από την προσωπική ζωή σας.

Τότε, πρέπει να συνεχίσετε για να επιτύχετε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα.

Αν στην πορεία σας για μια καλύτερη ζωή, χρειάζεστε την βοήθειά μας, ανά πάσα στιγμή μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Οι Έλληνες τότε στην αρχαία Ελλάδα πίστευαν ότι είναι παιδιά ενός ανώτερου θεού, που τους αγαπούσε και τους προστάτευε, τους περιέθαλπε και τους φρόντιζε, τους έδινε θάρρος και δύναμη, μόνο εφόσον και οι ίδιοι προσπαθούσαν να μοιάσουν σε αυτόν.

Ο θεός αυτός ήταν η Ηθική, με την μόνη έννοια που την κατάλαβαν ποτέ οι Έλληνες, ως αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να υπερβεί την γήινη βαρύτητα και να αρθεί στο ύψος των ιδεών, κάνοντας όλες τις θυσίες που απαιτούσε η προσπάθεια αυτή, υπομένοντας όλους τους κόπους και χαμογελώντας αγόγγυστα μπροστά στα βάσανα.

Η Ηθική των Ελλήνων ήταν μια βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι πάντα έπρεπε να εξελίσσονται, πάντα έπρεπε να εγκαταλείπουν τις στοιχειώδεις εκφράσεις του καθημερινού τους βίου, πάντοτε έπρεπε να συναλλάσσονται με τους θεούς και ουδέποτε να εγκαταλείπουν  την προσπάθειά τους να γίνουν πράγματι τα παιδιά ενός ανώτερου θεού.

Ο θεός τους, η Ηθική, δεν είχε πρόσωπο, δεν είχε σώμα, ούτε μορφή. Είχε όμως κοινωνία, αρχές και κανόνες, που δεν τους ήξεραν από την αρχή, αλλά τους ανακάλυπταν σιγά σιγά στην πορεία.

Μια πορεία προς το Φως, την Αγάπη και την ουράνια αρμονία.

Αυτό το φως που διάχυτα απλώνεται στον Ελληνικό χώρο, που έχει τις λεπτοφυείς ιδιότητες της χάρης και της αρμονίας, ήταν το φως που επέλεγαν να απλώνεται και μέσα τους, γιατί γνώριζαν πολύ καλά, ότι όπου δεν υπάρχει φως, υπάρχει σκότος και όπου υπάρχει σκότος καραδοκεί το έρεβος.

Το έρεβος είναι η ομιχλώδης προέκταση των κακών μας ονείρων, η σκοτεινή αντανάκλαση των επίγειων παθών, ένας τόπος σκοτεινός, υγρός και δύσοσμος, όπου καραδοκούν τέρατα και λογιών λογιών ζωύφια.

Το ήξεραν και ήξεραν να το αποφεύγουν, γιατί γνώριζαν ότι όποιος πιαστεί στα δίχτυα του ερέβους δύσκολα γλυτώνει από εκεί, γιατί εκεί, ούτε ήρωες χωρούν, ούτε ηρωικά κατορθώματα. Μόνο η Αγάπη.

Επέλεγαν λοιπόν να αγαπούν την Ηθική, ως μια ατέλειωτη και κοπιώδη προσπάθεια να νικήσουν το έρεβος που καραδοκεί μέσα σε κάθε άνθρωπο, όχι με κατά μέτωπο αγώνα, γιατί αυτό δεν γίνεται, αλλά διατηρώντας την διάνοιά τους στην κατάσταση εκείνη, που κανένα έρεβος δεν μπορεί να απειλήσει τον εαυτό τους, ούτε να εγκλωβίσει τα όνειρά τους, ούτε να απειλήσει την αγάπη τους.

Το σκότος λοιπόν και το έρεβος. Ίσως θα μπορούσαμε να το παραλληλίσουμε με την κατάθλιψη και τους ιούς της διανοίας, όπου σκότος είναι η κατάθλιψη και έρεβος ο χώρος όπου κατοικούν οι ιοί της διανοίας.

Έχουμε περιγράψει σε άλλα βιβλία μας ότι η κατάθλιψη είναι αυτογενής νόσος, προέρχεται από την έλλειψη διανοίας στο περιβάλλον γύρω μας, αναπτύσσεται σε κοινωνίες που πάσχουν από την έλλειψη έργων και πράξεων διανοίας, προσβάλει τα πιο υγιή άτομα, αυτά δηλαδή που θέτουν αυτονοήτως το κοινό συμφέρον σε πρώτη γραμμή, πριν από το ατομικό, αντιμετωπίζεται με ισχυρά έργα της διανοίας, που έχουν προετοιμαστεί ειδικά για τον σκοπό αυτό σε ανώτερα πεδία, η ίαση εξαπλώνεται στην κοινωνία δια του Λόγου και ο δρόμος για την ίαση είναι κοινός τόσο για τα άτομα, όσο και για τις κοινωνικές ομάδες, που πάσχουν, ή απειλούνται από κατάθλιψη

Δεν έχουμε πει πουθενά ότι η κατάθλιψη προκαλείται από τους ιούς της διανοίας, οι οποίοι την ενεργοποιούν, μέσα σε κάθε άτομο, δεν την προκαλούν. Γιατί η κατάθλιψη υπάρχει εκεί μέσα στον χώρο της εσωτερικής πραγματικότητας και είναι το σκότος.

Η εσωτερική πραγματικότητα του ανθρώπου είναι ένας ολόκληρος κόσμος, με ανάγλυφες πεδιάδες, όρη και κοιλάδες, όπου μπορεί κανείς να βρει χώρους ήρεμους, γαλήνιους, ήσυχες λιμνούλες και ειδυλλιακό περιβάλλον, αλλά μπορεί εξίσου εύκολα να συναντήσει ελώδεις βάλτους και απόκρημνα βουνά.

Όταν υπάρχει φως, υπάρχει και η δυνατότητα επιλογής, πού θα κατοικήσει κανείς, για να είναι ήρεμος και να έχει την φώτισή του και ποιους τόπους θα επιλέξει να αποφύγει, γιατί εγκυμονούν κινδύνους. Όλο και όλο το νόημα της ζωής είναι να φωτίσει κανείς όλη την εσωτερική του πραγματικότητα, να την βλέπει καθαρά και καθώς επιλέγει πού θα κατοικεί, η εσωτερική πραγματικότητα αρχίζει να διαμορφώνεται εκ νέου, είναι μια μικρή κοσμογονία, κατά την οποία τα όρη και οι κοιλάδες απαλείφονται για να δημιουργηθεί ένας επίπεδος χώρος με ευρείς, ευρύτατους ορίζοντες, που σου δείχνει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος, δεν υπάρχει παγίδα, υπάρχει φως και ορίζοντας να τον κατακτήσεις.

Κάπως έτσι έβλεπαν τα Ηλύσια Πεδία οι αρχαίοι, τους Τόπους των Μακάρων, που έπρεπε όμως πρώτα να τους βιώσει κανείς μέσα του και μετά, αφού τους γνωρίσει, τους διαμορφώσει και τους περπατήσει ως την εσωτερική του πραγματικότητα, τότε ήρεμα και ομαλά, μπορεί να μεταβεί, όταν έρθει η ώρα του θανάτου, στην κατάσταση που ο ίδιος είναι πια πνεύμα και συνεχίζει να κινείται σε παρόμοιους Τόπους, όμως τώρα πια αυτοί περιλαμβάνουν και πολλούς άλλους ανθρώπους.

Μέσα σε όλη αυτή την κοσμογονία, το έρεβος πρέπει να εξαφανισθεί. Δεν έχει θέση στην εσωτερική πραγματικότητα και της κάνει κακό.

Όπου έρεβος είναι κάθε πράξη που αδικεί τον άλλον, κάθε ιδέα που την κρατάει κανείς για τον εαυτό του και δεν την μοιράζεται με τους άλλους, κάθε στιγμή που αδιαφορεί για το δημόσιο συμφέρον, κάθε οκνηρή προδιάθεση που τον εμποδίζει να μαθαίνει καινούρια πράγματα, κάθε πονηρή σκέψη που τον σπρώχνει να πλουτίσει αδικαιολόγητα σε βάρος των άλλων και κάθε φυσική επιλογή που τον σπρώχνει να βλάψει τον εαυτό του.

Όλα αυτά είναι το έρεβος και το έρεβος προκαλεί το σκότος, εκείνη δηλαδή την ουσιώδη απομάκρυνση από το φως της διανοίας, που σήμερα ονομάζουμε κατάθλιψη.

Η κατάθλιψη συσκοτίζει την εσωτερική  μας πραγματικότητα, όχι αμέσως, αλλά σταδιακά. Είναι σαν να μειώνεται σταδιακά το φως της μέρας, η νύχτα  δεν έρχεται ποτέ απότομα. Προειδοποιεί. Αν όμως δεν αντιδράσεις, μια μέρα ξυπνάς και το σκότος έχει καλύψει τα πάντα και τότε πια είναι πολύ δύσκολο να κινηθείς, για να το αντιμετωπίσεις.

Μοιάζει τότε ο άνθρωπος με έναν τυφλό, που προσπαθεί να περπατήσει μέσα στα σκοτάδια της εσωτερικής του πραγματικότητας και τραυματίζεται συνεχώς, γιατί δεν βλέπει. Είναι λοιπόν μεγάλη ανάγκη να την προλάβουμε αυτή την κατάσταση και ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι η Αγάπη μας στην Ηθική.

Μια Αγάπη εκπεφρασμένη σε νόμους, υλοποιημένη μέσα από την καθημερινή πρακτική, μια αγάπη που απαιτεί θυσίες, κόπους και βάσανα, γιατί δεν είναι εύκολη, ούτε ανώδυνη, αλλά πότε η Ηθική είναι εύκολη και ανώδυνη; Είναι πάντα δύσκολη και μερικές φορές απροσπέλαστη, πλην όμως είναι απολύτως απαραίτητη και εφικτή.

Ο Σόλωνας από την Αθήνα, ήταν ποιητής και μάλιστα πολύ καλός. Μέσα από τα ποιήματά του υμνούσε τον άνθρωπο, την ζωή, την φύση, την αναγκαιότητα της συνύπαρξης, τις θυσίες που απαιτεί η αγάπη για την Ηθική, αλλά και τον ίδιο τον αγώνα του ανθρώπου ενάντια στο έρεβος της εσωτερικής του πραγματικότητας.

Έζησε μια εποχή, που τα πράγματα στην Αθήνα, δεν ήταν καλά. Γιατί είχε παραβιαστεί η Ηθική σε όλα τα μέτωπα, τόσο πολύ και τόσο ριζικά, που έπρεπε πια να αρχίσουν να ρυθμίζουν δια νόμου, όσα πριν λίγο ήταν αυτονόητα για την κοινή τους συμβίωση.

Υπήρχαν τεράστιες κοινωνικές αντιθέσεις και παράλογη συγκέντρωση πλούτου σε ορισμένες οικογένειες. Αυτά για τους Έλληνες ήταν πάντα κακά σημάδια, γιατί έδειχναν ότι οι κοινωνίες τους νοσούσαν βαριά, ότι το έρεβος είχε βρει διέξοδο και είχε εγκατασταθεί στις συναλλαγές τους και ότι μετά από λίγο οι θεοί θα τους εγκατέλειπαν και μύρια δεινά τους περίμεναν. Έτσι σκεφτόντουσαν τότε. Υγιώς.

Βρέθηκε τότε ανάμεσά τους ένας άνθρωπος που είχε την χάρη των θεών, εφόσον είχε μέσα του ωραία ποίηση, αυτονοήτως ήταν ένας από τα παιδιά των θεών, ήταν όμως και σοφός και φαινόταν να γνωρίζει καλά τα στοιχεία του ερέβους και να έχει τρόπους και λύσεις για να τα αντιμετωπίσει.

Ο Σόλων πράγματι είχε τον τρόπο να αντιμετωπίσει τα στοιχεία του ερέβους που θα κατέστρεφαν την κοινωνία τους. Είχε όμως και την σοφία να κατανοήσει ότι σε μια κοινωνία διεφθαρμένη, όπως η τότε κοινωνία των Αθηναίων πολιτών, δεν μπορείς να επαναφέρεις τις υγιείς αρχές ούτε με συζήτηση, ούτε με διάλογο, ούτε πολύ περισσότερο να εγγυηθείς με την παρουσία σου την τήρηση νέων κανόνων και θεσμών.

Χρειάζεται νέα νομοθεσία, στην οποία όλοι θα πειθαρχήσουν, γιατί η ανάγκη θα τους οδηγήσει να την τηρήσουν και όχι μια εσωτερική παρόρμηση ή αυτονόητη Αγάπη στην Ηθική.

Η σεισάχθεια είναι το πιο γνωστό από τα μέτρα του Σόλωνα, που διατυπώθηκε με βάση τις αρχές που τηρούσε η παλιά κοινωνία για την επιβίωσή της και λέει περίπου τα εξής:

Κάθε κοινωνία έχει την υποχρέωση να εξασφαλίζει στα μέλη της επαρκείς ποσότητες χώρου, εκπεφρασμένου σε γη, σε πολιτικά δικαιώματα και σε ελευθερία του Λόγου.  Τα μέλη της αντιστοίχως, έχουν τη υποχρέωση να επαυξάνουν τον πλούτο της Πόλης κατά τις δυνάμεις τους, να ασκούν τα πολιτικά τους δικαιώματα κατά το μέτρο και τον όγκο της συνεισφοράς τους στην Πόλη και να φροντίζουν ώστε η ελευθερία όλων να διασφαλίζεται.

Είναι πρόβλημα της κοινωνίας και όχι του ατόμου η επιβολή βαρών τόσο ειδεχθών ώστε ολόκληρα κοινωνικά στρώματα να συντρίβονται, η ελευθερία του λόγου να καταργείται στην πράξη και ολόκληρες κοινωνικές ομάδες να οδηγούνται στην δουλεία.

Εφόσον είναι πρόβλημα της κοινωνίας, η κοινωνία θα αναλάβει τα βάρη για τη επίλυσή του και όχι τα μεμονωμένα άτομα που έχουν λυγίσει κάτω από την πίεση ξένων προς την Πόλη συμφερόντων.

Γιατί αν ανεχθούμε να ζούμε σε μια Πόλη, που υποδουλώνει τους κατοίκους της, τότε εμείς όλοι καμία ελπίδα δεν έχουμε να βρούμε τα Ηλύσια Πεδία, εκείνο τον τόπο, όπου όλοι προσπαθούμε να μεταβούμε, είτε εν ζωή, είτε μετά θάνατο, γιατί γνωρίζουμε ότι μόνο εκεί θα είμαστε ευτυχισμένοι.

Μια σεισάχθεια χρειαζόμαστε και σήμερα. Όμως, όχι μόνο από τα οικονομικά μας βάρη, αλλά και από τα βάρη που επισώρευσε στην ζωή και την ψυχή μας η διαβίωση σε κοινωνίες που αντιπαλεύουν τον άνθρωπο και τις υγιείς εκδηλώσεις της διανοίας του.

Για να βρούμε πάλι, από την αρχή, την Αγάπη στην Ηθική, που μας έκανε ανθρώπους.

Το κείμενο προέρχεται από το βιβλίο μου Η Αγάπη στην Ηθική 

Οι Έλληνες έφτιαχναν μύθους για να έχουν εύκολα διδάγματα στην ζωή τους, για να εξασκούν όμορφα το μυαλό τους και για να έχουν πάντα πρότυπα. Είναι αξεπέραστα ωραίοι οι Ελληνικοί μύθοι. Τόσο πλούσια μυθολογία, είναι δύσκολο να συναντήσεις σε όλον τον κόσμο. Όμως, μήπως αυτοί οι όμορφοι μύθοι, οι αξεπέραστα διδακτικοί, έχουν κάποια αξία και στην σημερινή ζωή μας; Πιστεύω ότι ο μύθος του Ηρακλή μπορεί να ειπωθεί ξανά στην εποχή μας και να μας δώσει πάλι όμορφα νοήματα, αρκετά διαφορετικά από τα περασμένα αλλά και απολύτως όμοια.

Για αυτό και σας προσκαλώ να διαβάσουμε την εισαγωγή στο βιβλίο «Οι περιπέτειες του Ηρακλή στον σύγχρονο κόσμο».

«Στην ζωή υπάρχουν πάντα δυο δρόμοι για να διαλέξεις. Ο ένας είναι ο δρόμος της αρετής και ο άλλος είναι ο δρόμος της κακίας.

Η αρετή στην αρχαία Ελλάδα ήταν ένας ήρεμος, ανηφορικός δρόμος, με πολλά εμπόδια, όμως οι θεοί τότε ήταν κοντά σου και σε βοηθούσαν να νικήσεις όλα τα εμπόδια.

Αντίθετα η κακία ήταν ένας ήρεμος ίσιος, δρόμος, δίχως εμπόδια, όμως ξαφνικά σε έβγαζε στην άκρη ενός γκρεμού και δεν μπορούσες να προχωρήσεις άλλο.

Ο Ηρακλής από μικρό παιδί, είχε πάντα να διαλέξει. Θα ακολουθούσε τον δρόμο της αρετής, ή μήπως θα έπαιρνε τα φαινομενικά εύκολα μονοπάτια της κακίας, με αποτέλεσμα να βρεθεί σε έναν γκρεμό που δεν θα μπορούσε να υπερπηδήσει;;

Ο Ηρακλής ακολουθούσε πάντα τον δρόμο της αρετής, εκτός από ελάχιστες φορές που κοίταξε μελαγχολικά προς τον δρόμο της κακίας, αρνήθηκε όμως να τον ακολουθήσει.

Όμως, τι είναι η αρετή;; Μήπως αρετή είναι να υπακούς στον λόγο των άλλων, ή μήπως είναι αρετή να ακούς τον Εαυτό σου και να πηγαίνεις όπου θα σε οδηγήσει;;

Είναι μήπως αρετή να βοηθάς τους άλλους, να είσαι ο σωτήρας όλων ανεξαιρέτως, ή μήπως είναι αρετή να διακρίνεις καθαρά ποιους πρέπει να βοηθήσεις και για ποιο λόγο τον καθένα;

Είναι αρετή να βρίσκεις πάντα τους δύσκολους δρόμους ή είναι αρετή να είσαι κοντά στην σκέψη του θεού  και έτσι να ακούς πολύ προσεκτικά ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσεις;;

Από την άλλη πλευρά, τι μπορεί να είναι η κακία;;

Μήπως κακία είναι να μην έχεις πολλά αγαθά και να εργάζεσαι ήρεμα για να τα αποκτήσεις, ή μήπως κακία είναι να έχεις πολλά αγαθά, να τα καταναλώνεις αλόγιστα και να μην εργάζεσαι για να δημιουργήσεις καινούρια αγαθά για όλους;;

Μήπως η δυστυχία που φέρνει η κακία είναι να είσαι άρρωστος και να υποφέρεις, ή μήπως δυστυχία είναι να είσαι καλά και να κάνεις τόσα λάθη που η ψυχή σου μαυρίζει και υποφέρει, φορτώνοντας την ζωή σου με τόσα βάρη που να μην μπορείς να τα σηκώσεις, ούτε να σηκώσεις κεφάλι;

Μήπως δυστυχία είναι να μην έχεις απογόνους, ή είναι δυστυχία το να έχεις απογόνους και να μην μπορείς εύκολα να τους αξιολογήσεις και να δεις σωστά την συμπεριφορά τους που είναι γεμάτη από αδικίες;;

Όλα αυτά τα ερωτήματα τίθενται σε κάθε άνθρωπο, τέθηκαν και στον Ηρακλή από νωρίς, όμως επειδή αυτός ήταν ήρωας που τον γέννησε το πνεύμα των Ελλήνων, κάθε φορά που άθελά του προσπαθούσε να ακολουθήσει τον δρόμο της κακίας, οι θεοί ήταν κοντά του και διόρθωναν την δική του πορεία.

Το θεϊκό στοιχείο έχει πάντα μεγάλη σημασία για τους Έλληνες και εκείνο που τους απασχολούσε ήταν πώς θα πλησιάσουν εκείνοι τους θεούς τους, για να είναι οι θεοί κοντά τους.

Έδιναν πάντα οι Έλληνες ανθρώπινα χαρακτηριστικά στους θεούς τους, ήταν ωραία χαρακτηριστικά και αντιπροσώπευαν πάντα τις ανώτερες δυνάμεις της διανοίας που ήθελαν εκείνοι να έχουν και να τις διοχετεύουν ήρεμα στο δικό τους είδος.

Ο Μύθος λέει πως όταν ο Ηρακλής ήταν νέος, εμφανίστηκαν μπροστά του δύο γυναίκες.

Η μία είχε μια κοινή εμφάνιση, φορούσε πολύτιμα ενδύματα με πολλά στολίδια και άρχισε να του λέει, με την επιτηδευμένη φωνή που χρησιμοποιούσαν τότε οι αυλοκόλακες και τα κάθε είδους παράσιτα:

«Ηρακλή θα γίνεις μεγάλος και θα ευτυχήσεις. Θα βρεις ένα καλό βασίλειο και θα κυβερνήσεις. Θα παντρευτείς και θα κάνεις πολλούς γιους.

Η ζωή σου θα κυλάει ήσυχα μέσα στην πολυτέλεια και τις ανέσεις. Άλλοι θα εργάζονται για εσένα και θα έχεις πολλούς δούλους. Εσύ ανάγκη να εργαστείς δεν θα έχεις. Αν γίνονται πόλεμοι από γειτονικά βασίλεια, εσύ θα πας να πολεμήσεις και η φρουρά σου θα φροντίσει να νικήσεις.

Θα μιλάς στους άλλους με λόγια τετριμμένα, γιατί δεν θα σε ενδιαφέρει να γίνεται λόγος που να ταράζει τα κατεστημένα, κατεστημένο θα είσαι εσύ και τη δική σου κυριαρχία θα θέλεις να διατηρήσεις.

Όσους εναντιώνονται σε εσένα θα τους φυλακίζεις. Μετά θα φροντίζεις να τους ελευθερώσεις για να δείξεις την μεγαλοσύνη σου και να σε υμνούν περισσότερο οι άλλοι.

Όσους σε τιμούν και δουλεύουν για εσένα, αυτούς θα τους ανταμείβεις, όχι πολύ, για να μην χάνονται τα δικά σου πλούτη».

Άκουσε ο Ηρακλής και είπε.

«Αυτή εδώ η γυναίκα, μου περιγράφει την ζωή όπως την έχω ζήσει. Στο βασίλειο του πατέρα μου και στα γειτονικά βασίλεια, έτσι κάπως είναι τα πράγματα.

Μόνο οι πόλεμοι διαφέρουν. Άλλοτε είναι περισσότεροι, άλλοτε λιγότεροι, αλλά ένας σώφρων βασιλιάς θα αποφύγει τους πολέμους, για να μην σκοτώνονται οι άνθρωποι και να μην καταστρέφονται οι πόλεις.

Μου λέει εδώ αυτή η γυναίκα, πως θα γίνω ένας βασιλιάς σαν όλους τους άλλους, θα καθίσω πάνω στα αγαθά που μου προσφέρουν, θα διατηρήσω όσα βρήκα και με λίγη προσπάθεια θα τα αυξήσω και μετά θα πεθάνω και την θέση μου θα πάρει κάποιος άλλος.

Δεν βλέπω να υπάρχει τιμή σε αυτόν τον δρόμο, δεν βλέπω να υπάρχει ανδρεία, άλλους τόπους δεν θα γνωρίσω και τα δικά μου αγαθά δεν θα έχω την δυνατότητα να τα δημιουργήσω, γιατί αυτά θέλουν αρετή και ανδρεία.

Όταν κάθεσαι σε έναν τέτοιο θρόνο, δεν μπορείς να δημιουργήσεις, πάντα σε δεσμεύουν αυτά που έχουν φτιάξει οι άλλοι και ο πόθος να τα κρατήσεις νεκρώνει κάθε βούληση δική σου.

Τι να τον κάνω έναν τέτοιο θρόνο; Η ζωή μου δεν θα έχει θεοσημία, θα ζω όπως ζουν όλοι οι άλλοι και άθλο ικανό για να μου δώσει αθανασία δεν θα βρω να κάνω.

Τότε οι θεοί δεν θα ασχολούνται μαζί μου και δεν θα τους ενδιαφέρει τι κάνω, ένα λιθαράκι ασήμαντο θα είμαι εγώ που το σηκώνει η κάθε δική τους καταιγίδα».

Τότε εμφανίστηκε μια γυναίκα, με λιτά, λευκά ενδύματα και όψη φωτεινή και ήρεμους τρόπους.

«Εσύ του είπε, είσαι Έλληνας, δεν είσαι Θηβαίος, Βοιωτός, Πελασγός ή Μυκηναίος, είσαι ένας από τους γενάρχες μιας νέας φυλής που προέρχεται από όλες τις άλλες και τις υπερκαλύπτει.

Σαν γενάρχης που είσαι, έχεις να κάνεις πολλά ηρωικά κατορθώματα, θα φτάσεις στα πέρατα της Γης, θα ιδρύσεις αποικίες, θα παλέψεις με υπερφυσικά θηρία και η φήμη σου θα απλωθεί σε όλες τις Ελληνικές πόλεις.

Για να γίνουν όλα αυτά, οι θεοί θα είναι μαζί σου και εσύ σε κάθε βήμα θα τους συμβουλεύεσαι, γιατί τα ηρωικά κατορθώματα θέλουν και θεϊκή προστασία. Οι θεοί να είναι κοντά σου και τίποτα να μην φοβάσαι.

Θα αποκτήσεις πολλή γνώση που οι θεοί δεν την δίνουν σε όλους τους άλλους, αυτή την γνώση θα την μοιραστείς επιλεκτικά με όποιον την αξίζει και το δικό σου είδος σκέψης θα εξαπλωθεί και θα επεκταθεί όσο χρειάζεται.

Το όνομά σου θα δοθεί σε πολλές πόλεις και οι άνθρωποι θα σε μνημονεύουν για πολλά χρόνια, ημίθεος θα λένε έγινε, φαινόταν ότι ήταν γιος Διός από την κούνια».

Τα σκέφθηκε πολύ καλά ο Ηρακλής και είπε:

«Αυτά ήθελα πάντα, αυτή η γυναίκα μίλησε στην ψυχή μου και με βοήθησε να βρω αυτά που ήταν εκεί κρυμμένα και με πίεζαν για να βγουν στην επιφάνεια.

Ξέρω ότι τα ηρωικά κατορθώματα κρύβουν και πολλούς κινδύνους, αλλά οι θεοί θα είναι μαζί μου και ένα μέρος από την γνώση τους θα περνάει σε μένα για να μπορώ να εξαφανίζω τους κινδύνους.

Αυτή είναι η ζωή που θέλω να ζήσω, να ιδρύσω πόλεις, να εξαφανίσω τους κινδύνους για τον λαό μας, δεν με ενδιαφέρει αν θα με πουν ήρωα ή θεό τους, εμένα με ενδιαφέρει να υπάρχει στον κόσμο μας η ισορροπία»

Τότε γύρισε στην γυναίκα για να ρωτήσει το όνομά της, όμως πριν ρωτήσει ήξερε πως την λένε Αρετή και της Αρετής τον δρόμο θέλει να ακολουθήσει.

Στους Έλληνες άρεσε πάντα η ισορροπία, έλεγαν πρέπει να βοηθάς τους άλλους, αυτό είναι αλήθεια εκεί στηρίζεται η συμβίωσή μας και σε αυτή την βάση προάγεται η συνύπαρξή μας. Όμως από τη άλλη πλευρά, πρέπει να βοηθάς τον Εαυτό σου να φέρει στην Γη τα δικά του έργα. Κουβαλάει στους ώμους του μεγάλο βάρος και πρέπει να τον ανακουφίσεις και να βρεις δρόμους μέσα σου για να έρθουν εκεί τα δικά σου έργα.

Για να επιτύχει κάποιος αυτή την ισορροπία, πρέπει πάντα να μπορεί να απαντάει στο θεμελιώδες ερώτημα, τι είναι η αρετή και τι είναι η κακία.

Έχει πολλές απαντήσεις αυτό το ερώτημα, ανάλογα με την εποχή και τους ανθρώπους, ανάλογα με την κρατούσα ηθική, ανάλογα με την γνώμη των άλλων.

Όμως, το μεγαλύτερο ερώτημα είναι αν πρέπει ο άνθρωπος να ακούει την εσωτερική φωνή του, αυτήν που πάντα αποδίδουμε στον Εαυτό και λέει αυτή η φωνή πάντα τι πρέπει να ακολουθήσουμε για να είμαστε σύννομοι με τον θεϊκό νόμο και να περπατάμε στην Γη ακολουθώντας πάντα τον ηθικό δρόμο.

Το ερώτημα αυτό το έχουν απαντήσει οι Έλληνες με δύο τρόπους. Ο ένας τρόπος είναι με την Ηθική που πάντα ακολουθούσαν και έλεγε ότι πρέπει να κάνεις με τους άλλους κοινά έργα, μέσα σε αυτά τα έργα να αναδεικνύεται η προσωπικότητά σου, αλλά και τα ιδιαίτερα χαρίσματα της δικής σου διανοίας.

Ο άλλος τρόπος είναι με την Αγάπη που πάντα διέκρινε τις δικές τους πράξεις και ήταν Αγάπη προς τον Άνθρωπο και τις θεϊκές του δυνάμεις, Αγάπη προς την κοινωνία και τις καταλυτικές της δυνάμεις, Αγάπη προς τον Εαυτό και τους καλούς δασκάλους που έχει γνωρίσει.

Ο Ηρακλής, ο μεγάλος αρχετυπικός ήρωας των Ελλήνων, σε όλη την ζωή του προσπαθούσε να απαντήσει στο θεμελιώδες ερώτημα: Τι κάνω εγώ που είναι απαραίτητο για την σωτηρία των άλλων, τι κάνω εγώ που είναι απαραίτητο για την ευημερία και την προσωπική μου υγεία.

Η απάντηση στο ερώτημα είναι η ισορροπία. Ισορροπία λόγων, πράξεων και έργων ώστε να έρθει στην Γη η πολυπόθητη γαλήνη, αυτή η ωραία ιδιότητα που έχουν τα ανώτερα πεδία και είναι τόσο απαραίτητη στους ανθρώπους.

Αν οι άνθρωποι έχουν την Γαλήνη τότε μπορούν να επιθυμούν τα καλά για τον εαυτό τους και τους άλλους, αν δεν έχουν την γαλήνη τότε δεν είναι βέβαιοι για αυτά που πρέπει να κάνουν.

Ο Ηρακλής γεννήθηκε μια μέρα, ολόφωτη και λαμπερή μέρα, οι μοίρες πήγαν να τον μοιράνουν και δεν παρέλειψαν τίποτα από αυτά που είχαν να δώσουν, του έδωσαν αρετή, του έδωσαν ανδρεία, του έδωσαν τόλμη και ευφυία, του έδωσαν την καλή διάθεση να υπηρετεί το κοινό συμφέρον όμως παρέλειψαν να του δώσουν την υπομονή που είναι η απαραίτητη ιδιότητα κάθε καλού μύστη, όταν αυτός έχει να παλέψει με τεράστια θηρία.

Ένας καλός μύστης πρέπει να έχει πάντα την υπομονή, να ξέρει πού να σταματάει, να γνωρίζει πού σταματάει η δική του δράση και είναι απαραίτητο να αρχίσει η δράση των άλλων.

Να μην προσπαθεί να κάνει μόνος του όλους τους άθλους, αλλά να δίνει και στους άλλους τον χώρο που είναι απαραίτητος για να πολεμήσουν και να κάνουν και αυτοί τους δικούς τους άθλους.

Να προχωράει ήρεμα στους δικούς του δρόμους, γνωρίζοντας ότι οι άλλοι θα ακολουθήσουν, μπροστά του κανείς δεν υπάρχει, γιατί αυτός είναι ο ήρωας που θα οδηγήσει την φυλή του.

Σε όλη την ζωή του ο Ηρακλής πάλεψε για να αποκτήσει την υπομονή του, τη συγκρότηση που οδηγεί στην νίκη, το αναπόφευκτο τέλος όλων των εχθρών του που ήταν και εχθροί του λαού του.

Αν κατάφερε όσα ήθελε, θα το κρίνεις εσύ Αναγνώστη, καθώς προχωράει ο ωραίος μας Μύθος και γνωρίζεις και εσύ από κοντά τον Ηρακλή, μεγάλο ήρωα των Ελλήνων, γιο του Διός και της Αλκμήνης, εγγόνι του Περσέα και πρώτο στην γενιά των μεγάλων ηρώων που κάποτε έφτιαξαν την Ελλάδα”.