Η αδράνεια είναι μια δύναμη της φύσης. Αδρανής μένει όποιος δεν βλέπει την πορεία του προς το φως, δεν ενδιαφέρεται να την ανακαλύψει και δεν έχει την καλή σχέση με τον εαυτό του.
Η αδράνεια μας οδηγεί να ακολουθούμε κάθε μέρα τις ίδιες συνήθειες. Να ξυπνάμε το πρωί, να ξεκινάμε για την δουλειά μας, να κάνουμε μερικές σκέψεις και να επαναλαμβάνουμε τα ίδια κάθε επόμενη μέρα.
Η αδράνεια μας οδηγεί να αδιαφορούμε για τον εαυτό μας, να μην θέλουμε να ζήσουμε ευτυχισμένοι μαζί του και σιγά σιγά να τον βάζουμε στο περιθώριο.
Η αδράνεια μας οδηγεί να δίνουμε υπερβολική σημασία στους άλλους, στην γνώμη τους, στις αντιδράσεις τους, στην καθημερινή πρακτική τους, να υιοθετούμε τις συνήθειές τους και να μην δίνουμε αξία σε ό,τι μας περιβάλει.
Η αδράνεια μας οδηγεί να θάβουμε όλο και πιο βαθιά τα όνειρά μας, τις επιθυμίες μας για την ζωή, την ελπίδα μας για ένα καλύτερο μέλλον που δεν θα έρθει μόνο του.
Η αδράνεια μας οδηγεί να αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα τους άλλους με μια διάθεση να τους ευχαριστήσουμε, ή να μην τους αναστατώσουμε και γίνουν επιθετικοί απέναντί μας.
Η αδράνεια μας οδηγεί να αποφύγουμε τον εαυτό μας, να μην επιθυμήσουμε μια συνάντηση με εκείνον και να γινόμαστε καθημερινά μια ανώνυμη μονάδα στο πλήθος.
Η αδράνεια μας οδηγεί σε μια κατάσταση απογοήτευσης και παραίτησης από τους στόχους μας, που είναι πολλοί και είναι σπουδαίοι αλλά χρειάζονται έναν άνθρωπο που έχει νικήσει την εσωτερική του αδράνεια.
Για να νικήσουμε ό,τι μας κάνει εσωτερικά αδρανείς, χρειάζεται να βρούμε ξανά ό,τι μας ευχαριστεί, ό,τι μας δίνει μια ωραία προοπτική στην ζωή και ό,τι μας βοηθάει να είμαστε σε μια αρμονική σχέση με τον εαυτό μας.
Αυτή είναι η πορεία προς το φως. Είναι μια πορεία δύναμης και αγάπης, που ξεκινάει πάντα από μέσα μας.
Όποιος πορεύεται προς το φως και επιθυμεί την αυτοβελτίωσή του, καταλαβαίνει ότι το πρώτο που έχει να κάνει είναι να βρει την αρμονία με τον εαυτό του.
Οι άλλοι δεν μπορούν να μας βοηθήσουν σε αυτό. Ακόμα και εκείνοι που μπορεί να είναι συνοδοιπόροι στην ζωή μας, δεν μπορούν να μας βοηθήσουν να βρούμε την αρμονία με τον εαυτό μας. Γιατί ο άνθρωπος πρέπει να κάνει μόνος του αυτή την πορεία.
Η πορεία προς μια αρμονική σχέση με τον εαυτό μας, απομακρύνει την αδράνεια. Την απομακρύνει καθημερινά καθώς γίνονται τα μικρά βήματα στην αρχή, για να πλησιάσουμε την ουσία της ύπαρξής μας και τις δυνάμεις που μας βοηθούν να αναδείξουμε αυτή την ουσία.
Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος δύναμης, καινοτομίας, πρόθεσης για το καλό, αγάπης για τον άνθρωπο και ηρεμίας. Αυτόν τον κόσμο καλούμαστε να ανακαλύψουμε και να τον φέρουμε στο φως.
Όπως γράφω και στο βιβλίο μου η Δύναμη της Διανοίας: «Η εξέλιξη ήταν και είναι πάντα μια απόφαση· μια εσωτερική στροφή προς την αρετή, προς το φως του ανθρώπινου στοιχείου, προς εκείνο το λεπτό νήμα που μας συνέχει ως είδος.
Κανείς δεν μπορεί να στερήσει από τον άνθρωπο τη βούλησή του· η ελευθερία της βούλησης είναι θεμελιώδες στοιχείο της ανθρώπινης φύσης».
Ας έχουμε την βούληση να νικήσουμε την αδράνεια και να βρούμε τον δρόμο μας προς το φως.
