Πολλές φορές θυμώνουμε χωρίς να γνωρίζουμε πραγματικά την αιτία. Νιώθουμε μια εσωτερική ένταση και ξεσπάμε για μικρά πράγματα. Το ίδιο συμβαίνει και με το άγχος. Υπάρχουν στιγμές που αισθανόμαστε πίεση ή ανησυχία χωρίς να μπορούμε να εξηγήσουμε ακριβώς γιατί.
Στην πραγματικότητα όμως, κανένα συναίσθημα δεν εμφανίζεται τυχαία. Πίσω από τον θυμό και το άγχος υπάρχουν σκέψεις, φόβοι και καταστάσεις που μας επηρεάζουν περισσότερο απ’ όσο καταλαβαίνουμε εκείνη τη στιγμή.
Όσο περισσότερο κατανοούμε τις αιτίες αυτών των συναισθημάτων, τόσο πιο εύκολα μπορούμε να τα διαχειριστούμε. Ο θυμός γίνεται πιο περιορισμένος και το άγχος λιγότερο βασανιστικό.
Ο θυμός μάς κουράζει σχεδόν όσο και το άγχος, αλλά πολλές φορές δεν το αντιλαμβανόμαστε εύκολα. Το άγχος το νιώθουμε σαν κάτι εσωτερικό, σαν μια προσωπική δυσκολία που αφορά μόνο εμάς. Για αυτό και συχνά πιστεύουμε ότι εμείς το δημιουργούμε ή ότι φταίμε επειδή δεν μπορούμε να το ελέγξουμε.
Ο θυμός όμως λειτουργεί διαφορετικά. Συνήθως θεωρούμε ότι κάποιος άλλος είναι υπεύθυνος για αυτό που αισθανόμαστε. Πιστεύουμε ότι οι συμπεριφορές των άλλων μάς αναγκάζουν να θυμώσουμε και έτσι δεν παρατηρούμε πόσο πολύ αυτό το συναίσθημα επηρεάζει τελικά τη δική μας ψυχική ηρεμία.
Όσο δύσκολο κι αν ακούγεται, ο τρόπος που αντιδρούμε παραμένει σε μεγάλο βαθμό δική μας επιλογή. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τι θα πουν οι άλλοι, πώς θα συμπεριφερθούν ή αν θα μας αδικήσουν. Μπορούμε όμως να επιλέξουμε πόσο χώρο θα δώσουμε μέσα μας σε όλα αυτά.
Μπορούμε να μάθουμε να αντιδρούμε με περισσότερη ψυχραιμία και λιγότερη παρορμητικότητα. Γιατί όταν αντιδρούμε μόνο με θυμό, συνήθως χάνουμε την καθαρή σκέψη μας και αφήνουμε τα συναισθήματα να καθορίζουν τις αποφάσεις μας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αδιαφορούμε για όλα ή να δεχόμαστε άδικες συμπεριφορές χωρίς αντίδραση. Σημαίνει όμως ότι μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες χωρίς να χάνουμε την εσωτερική μας ισορροπία.
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να υπερασπίζεται κάποιος τον εαυτό του με ηρεμία και στο να παρασύρεται από έντονο θυμό. Γιατί πολλές φορές ο θυμός δεν πληγώνει μόνο τους άλλους. Πληγώνει πρώτα εμάς.
Μας κουράζει ψυχικά, μας γεμίζει ένταση και επηρεάζει αρνητικά ακόμα και την καθημερινότητά μας, τις σχέσεις μας και τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή.
Όλα ξεκινούν από μία σημαντική απόφαση:
να θελήσουμε πραγματικά να έχουμε μια καλύτερη σχέση με τον εαυτό μας. Να φροντίσουμε περισσότερο την ψυχική μας ισορροπία και να μειώσουμε την ένταση που κουβαλάμε μέσα μας.
Όταν κάποιος αρχίζει να αγαπά και να σέβεται περισσότερο τον εαυτό του, τότε αλλάζει σταδιακά και ο τρόπος που βλέπει τους άλλους ανθρώπους. Δεν θυμώνει τόσο εύκολα.
Προσπαθεί να καταλάβει περισσότερο και να αντιδρά λιγότερο παρορμητικά.
Χρησιμοποιεί περισσότερο τη σκέψη και λιγότερο την ένταση για να λύσει τα προβλήματά του.
Κάποιες φορές, η ανάγκη μας να προστατεύσουμε την ηρεμία μας μπορεί να μας οδηγήσει στο να απομακρυνθούμε από ορισμένους ανθρώπους ή καταστάσεις.
Αυτό δεν είναι αδυναμία. Πολλές φορές είναι ένδειξη ωριμότητας και αυτοσεβασμού.
Δεν χρειάζεται να συμμετέχουμε σε κάθε σύγκρουση. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να ελέγξουν τον θυμό τους και προσπαθούν να μεταφέρουν την έντασή τους και στους άλλους.
Η απομάκρυνση από τέτοιες καταστάσεις πολλές φορές προστατεύει την ψυχική μας ισορροπία.
Εξίσου σημαντικό είναι να μάθουμε να συγκρατούμε και τον δικό μας θυμό. Στην αρχή αυτό φαίνεται δύσκολο, όμως με τον χρόνο καταλαβαίνουμε ότι η αυτοσυγκράτηση δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη.
Είναι η ικανότητα να διατηρούμε καθαρή σκέψη ακόμα και στις δύσκολες στιγμές.
Ο θυμός και το άγχος έχουν κάτι κοινό: θολώνουν το μυαλό μας. Δημιουργούν σύγχυση και εσωτερική κόπωση. Και όταν ο άνθρωπος χάνει την καθαρότητα της σκέψης του, δυσκολεύεται να πάρει σωστές αποφάσεις.
Ζούμε σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις, κυρίως ψυχολογικές και πνευματικές. Γι’ αυτό και η εσωτερική ηρεμία γίνεται όλο και πιο σημαντική.
Όταν αποφασίζουμε να μειώσουμε τον θυμό και το άγχος μέσα μας, τότε αρχίζουμε να βλέπουμε διαφορετικά και τις δυσκολίες της ζωής. Εκεί που πριν βλέπαμε μόνο προβλήματα, αρχίζουμε να βλέπουμε δυνατότητες εξέλιξης και προόδου.
Ίσως κάποιοι άνθρωποι που θυμώνουν να έχουν πράγματι δίκιο. Και ίσως το άγχος να δημιουργείται από πραγματικές δυσκολίες της ζωής.
Όμως η απόφαση να μην αφήσουμε αυτά τα συναισθήματα να μας κυριαρχούν ολοκληρωτικά, είναι μια προσωπική επιλογή. Και αυτή την επιλογή μπορούμε να την κάνουμε εμείς, κάθε μέρα, λίγο λίγο.
