Το καλό δεν είναι κοινό αίτημα.
Πολλοί, πάρα πολλοί ζουν επειδή κάνουν κακό, επειδή αμείβονται για να διαχειρίζονται τις επιπτώσεις του και γιατί οδηγούν στην αρρώστια και στην αδρανοποίηση αυτούς που μπορούν να κάνουν καλά και δημιουργικά πράγματα.
Σήμερα ξηλώνεται η Ελλάδα.
Οικονομικά, κοινωνικά, εθνικά και σε λίγο και εδαφικά.
Είναι πολλοί αυτοί που έχουν εδραιωμένα συμφέροντα στην καταστροφική πορεία.
Αντίθετα, οι δημιουργικοί άνθρωποι οδηγούνται σε κατάσταση τρομακτικού άγχους και ψυχικής αναταραχής.
Δεν είχαν την δύναμη να αντιδράσουν μέχρι σήμερα.
Τώρα όμως υπάρχει η Μέθοδος Δύναμη της Διανοίας στηριγμένη σε
36 βιβλία που έχει εκδώσει η Εταιρεία Γνώσης ΛΟΓΟΣ.
Είναι η μοναδική Μέθοδος Αυτοβοήθειας και Αυτοβελτίωσης, που είναι Ελληνική και αυτό σημαίνει ότι κατανοεί απολύτως την Ψυχή των Ελλήνων και είναι σε θέση να ικανοποιήσει τις ιδιαίτερες ανάγκες και τα χαρακτηριστικά της, στον αντίποδα από τις ξενόφερτες θεραπευτικές μεθόδους που παπαγαλίζουν απόψεις, συνήθειες και επιλογές, που ταιριάζουν σε άλλους λαούς και εποχές.
Ταυτόχρονα ξεκίνησαν τα σεμινάρια για την παρουσίαση της Μεθόδου και την αξιοποίησή της σε όλες τις δραστηριότητες της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής του ανθρώπου.
Το σεμινάριο, που βρίσκεται μπροστά μας, την 10 Μαρτίου 2018, έχει τίτλο «Πώς να απαλλαγείτε από το άγχος και να αποκτήσετε την ψυχική σας γαλήνη».
Απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες και έχει στόχο να τους απαλλάξει από το άγχος ώστε να κινητοποιηθούν για να σωθεί η Ελλάδα.
Ταυτόχρονα προσφέρει σε όλους τους δημιουργικούς Έλληνες την ψυχική γαλήνη που έχουν ανάγκη προκειμένου να κάνουν τα καλά έργα, για τα οποία θα βρουν αμέριστη συμπαράσταση από την ψυχή τους.
Με την βοήθεια του Θεού, οι καταπλακωμένοι από το άγχος και με καθημαγμένη ψυχή Έλληνες, παίρνουν την ζωή τους στα χέρια τους και μέσα από διαδοχικά σεμινάρια, με ίδιο ή παρεμφερές θέμα, οργανώνουν την ατομική τους ανάκαμψη και την συλλογική τους κινητοποίηση, για την σωτηρία της Ελλάδας.

Δεν κουραστήκατε πια νιώθοντας μια ταφόπλακα να σας βαραίνει την ψυχή;

Δεν βαρεθήκατε να κάνετε τυπικές ή άτυπες συνομιλίες και συζητήσεις για να ελαφρώσετε το βάρος που νιώθετε στην ψυχή και οι οποίες τελείωναν με χειρότερα βάρη, από αυτά που είχατε όταν ξεκίναγαν;

Δεν απογοητευτήκατε από τα πάσης φύσεως παρασκευάσματα ή ενεργειακά φορτισμένα αντικείμενα που σας ηρεμούν αρχικά, για να επανέλθει το ψυχοπλάκωμα μετά από λίγο χρόνο πιο δυνατό και πιο διαλυτικό;

Δεν εξοργίζεστε όταν κάποιος σας λέει: Μην αγχώνεσαι, ενώ ξέρετε πολύ καλά ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για την αντιμετώπιση του άγχους σας, αντίθετα μάλιστα το επιτείνει με την συμπεριφορά του;

Δεν ονειρευτήκατε κάποια ξεχασμένη χρονική στιγμή, που τίποτα δεν σας βάραινε και νομίζατε ότι ζείτε σε ένα αγγελικό κόσμο με χαρά, καλοσύνη, συντροφικότητα και αλληλεγγύη;

Δεν αγανακτήσατε να είστε μονίμως κατηγορούμενος για ένα σωρό ευθύνες, που ποτέ δεν αναλάβατε, αλλά που οι άλλοι σας ανέθεσαν και εσείς δεν προστατέψατε επαρκώς τον εαυτό σας;

Δεν μπορεί να μην εξεγερθήκατε ποτέ. Απλά έχετε συνείδηση της ματαιότητας μιας φραστικής έκρηξης, που δεν έχει συνέχεια και αποτελεσματικότητα.

Αλλά είμαι βέβαιος ότι αν υπήρχαν και άλλοι πολλοί στην ίδια θέση και κυρίως αν υπήρχε ένας δρόμος που οδηγεί σε αποτέλεσμα, όσο επίπονος και αν ήταν, θα τον ακολουθούσατε με όλη την δύναμη της καθημαγμένης σας ψυχής.

Πιστεύω ότι ανέτειλε μια καινούργια εποχή.

Η Μέθοδος Δύναμη της Διανοίας είναι ό,τι ακριβώς χρειαζόμαστε.
Στηρίζεται σε μία ολοκληρωμένη διδασκαλία, ώστε να μην μας αφήσει στην μέση του δρόμου, γιατί δεν μπορεί να πάει παρακάτω.
Έχει πλεόνασμα γνώσης, αγάπης και σεβασμού προς τον άνθρωπο.
Είναι απλή και εύκολη για να την ακολουθήσει ο καθένας, χωρίς να ανατρέψει τις καθημερινές συνήθειες και υποχρεώσεις του.

Αν μέσα στην πληθώρα των ερεθισμάτων που έχετε, αξίζει κάτι να το αντιμετωπίσετε με προτεραιότητα, είναι το σεμινάριο που γίνεται το Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018 με τίτλο «Πώς να απαλλαγείτε από το άγχος και να αποκτήσετε την ψυχική σας γαλήνη». Διαρκεί 4 ώρες από τις 11:30 – 15:30.
Είναι 4 ώρες που μπορούν να σας αλλάξουν την ζωή.

Η Αρχή και το Τέλος απασχόλησαν πολλούς στοχαστές ανά τον κόσμο, με λίγα λόγια, πού τοποθετούμε την αρχή των πραγμάτων και πού το τέλος τους. Πού αρχίζει η ζωή και πού τελειώνει. Είναι ο φυσικός θάνατος το τέρμα ή γίνεται η αρχή για καινούρια πράγματα.

Ας θέσουμε το θέμα με λόγια απλά. Αν δεχθούμε πως η Ψυχή είναι αθάνατη, τότε κάπου πηγαίνει μετά τον θάνατο, αφού πια το φυσικό σώμα που την φιλοξενεί, δεν λειτουργεί. Ας υποθέσουμε ότι η ψυχή οδεύει προς συγκεκριμένα Πεδία, συμβατά προς την υφή της, που μπορούν να την φιλοξενήσουν, μέχρις ότου χρειαστεί ξανά να επιμεριστεί.

Κάθε φορά που η ψυχή επιλέγει να κατοικήσει σε ένα σώμα, συμβαίνει ένας επιμερισμός της σε στοιχεία που είναι αθάνατα και σε στοιχεία που είναι παροδικά και επιφαινόμενα. Τα αθάνατα στοιχεία κρατούν μέσα τους και μεταφέρουν το έργο του ανθρώπου, όπως αυτό οργανώνεται και μεταφέρεται από εποχή σε εποχή. Τα επιφαινόμενα στοιχεία κρατούν μέσα τους και αναπαράγουν όλες τις σχέσεις που αυτός βίωσε και πρέπει να βιώσει ξανά, μέχρι να ολοκληρώσει τον εαυτό του σε ένα ενιαίο σύνολο, που δεν θα έχει ξένα στοιχεία.

Ο επιμερισμός αυτός επιτρέπει στην ψυχή να σκέπτεται πάντα για το έργο του ανθρώπου, ενώ παράλληλα εργάζεται αδιάκοπα για να παράγει και να δημιουργεί τις σχέσεις που είναι απαραίτητες για την εξέλιξή του. Έτσι πάντα ο άνθρωπος έχει ένα μέρος της ψυχής του που είναι συλλογικό και ένα μέρος που τον αφορά προσωπικά και είναι ατομικό.

Τα δύο μέρη ουδέποτε διαπλέκονται, γιατί δεν πρέπει ποτέ η συλλογικότητα να επεκτείνεται σε βάρος της ατομικής εξέλιξης, ούτε η προσπάθεια για ατομική πρόοδο να αποβαίνει σε βάρος της συλλογικής εξέλιξης.

Αυτή είναι μια ισορροπία που διατηρεί το σύμπαν, όπου όλοι ανήκουμε, από εκεί αρχίζουμε και σε αυτό επιστρέφουμε. Μια ισορροπία που λέει ότι ο άνθρωπος αναπτύσσεται πάντα κατά το αίτημα της συλλογικής του προόδου, υπάρχει όμως ένα όριο στην ανάπτυξή του, που τίθεται πάντα από την ανάγκη του να οικοδομεί εαυτό, τον δικό του εαυτό.

Ο εαυτός είναι μια ωραία και συνεχής κατασκευή στο σύμπαν, που πάντοτε ο άνθρωπος επιθυμεί να την εμπλουτίζει και να εργάζεται πάνω σε αυτήν, μέχρις ότου αυτή τελειώσει. Τότε το τέλος συναντά την αρχή και ο άνθρωπος είναι πια ελεύθερος να απαλλαγεί από τα βάρη της φυσικής εξέλιξης των πραγμάτων και να ζήσει σε κόσμους, όπου η φαντασία του είναι ελεύθερη, κάθε χρέος του έχει απαλειφεί και η σκέψη του είναι δημιουργική.

Οι κόσμοι αυτοί δεν είναι μεταφυσικοί. Είναι απολύτως πραγματικοί, υπάρχουν, λειτουργούν και εξελίσσονται. Ορισμένα έργα που εκτελούσαν ολοκληρώνονται και άλλα, που δεν έχουν αρχίσει ακόμη, μπαίνουν σε έναν δρόμο για να βρουν και να συντάξουν τις κοινωνίες που θα ασχοληθούν με αυτά.

Το σύμπαν είναι μια ατελείωτη διαπλοκή κοινωνιών, ορισμένες από αυτές έχουν ακόμα μέσα τους την φυσική εξέλιξη, άλλες την έχουν αποχωριστεί προ πολλού, όλες όμως συντάσσονται και επικοινωνούν μεταξύ τους με μόνο αιτούμενο την εξέλιξη του ανθρώπου.

Είναι πολύ παρήγορο για την ανθρώπινη ζωή, να εξελίσσεται με βάση δεδομένα και στοιχεία που πάρα πολλοί άνθρωποι ομονοούν για να κατασκευασθούν.

Το βιβλίο το Έργο της Ζωής είναι ένα λογισμικό της διανοίας. Έχει την ιδιότητα να απευθύνεται κατευθείαν στην ψυχή και να τις δίνει τις πληροφορίες που χρειάζεται για να επικοινωνήσει ξανά με τις δικές της πηγές, αυτές που την τροφοδοτούν με δύναμη, αντοχή και επάρκεια.

Τις πηγές που της λένε, μην έρθεις ακόμα εδώ, μείνε εκεί που βρίσκεσαι, γιατί εκεί υπάρχει έργο για σένα και πρόοδος για τον άνθρωπο.

Τις πηγές που της δίνουν τα Στοιχεία που χρειάζεται, για να βρει ξανά τον δρόμο προς τα δικά της έργα και ο άνθρωπος την οδό προς τη δική του ζωή, που κανείς άλλος δεν μπορεί να του υποδείξει, παρά μόνο η δική του ψυχή.

Το μέλλον προοιωνίζεται ευοίωνο για όσους έχουν, διατηρούν ή ελπίζουν να αποκτήσουν τις ψυχικές τους δυνάμεις, όχι με την έννοια της αντοχής ή του ήθους, αλλά με την διαχρονική σημασία των δυνάμεων της δημιουργίας.

Η ψυχή είναι ένας χώρος, ένας απέραντος χώρος γεμάτος με έργα, έργα που περιμένουν να έρθουν στο φως την κατάλληλη για αυτά εποχή, γιατί τότε θα είναι ο άνθρωπος έτοιμος να τα υποστηρίξει και η εποχή θα είναι έτοιμη να τα δεχθεί.

Από πού προέρχονται αυτά τα έργα, κανείς δεν ξέρει. Ποιος τα έβαλε εκεί, όλοι το αγνοούμε.

Όλοι όμως γνωρίζουμε ότι στις δύσκολες εποχές για τον Άνθρωπο, πάντα κάποιος βρίσκεται, πάντα κάτι συμβαίνει και ένα καινούριο Έργο, δείχνει τον δρόμο σε όλους. Και το έργο αυτό μπορεί να είναι ένα γραπτό κείμενο, ή μια κατασκευή, που δεν θα είναι όμως συνήθη, αλλά  φέρνουν κάτι εντελώς καινούριο στην ζωή των ανθρώπων. Κάτι, που αν το ακολουθήσει κανείς, η προσπαθήσει να το καταλάβει, η ζωή του θα αλλάξει.

Οι ψυχικές δυνάμεις είναι ένα ανεξερεύνητο τοπίο για τον μέσο άνθρωπο. Πολλοί προσπάθησαν να τις καταλάβουν, να δουν πού φθάνουν τα όριά τους, ή πού εκείνοι τοποθετούν τα όρια των δικών τους ψυχικών δυνάμεων. Όμως ποτέ, κανείς δεν κατάφερε να τις ελέγξει και να τις χρησιμοποιήσει κατά βούληση, επιμένουν αυτές να ενεργοποιούνται όποτε θέλουν, να επιλέγουν ένα έργο κατά την δική τους βούληση και ατομική ελευθερία και να αποκαλύπτουν στον φορέα τους πράγματα, που δεν γνώριζε για την ζωή του.

Η ψυχική καθαρότητα θέλει τρία πράγματα για να επιτευχθεί. Θεό, ανάγκη και εργασία.

Η παρέμβαση του θεού εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, είτε εσωτερικά σαν μια δύναμη που ωθεί τον άνθρωπο να αλλάξει τα πράγματα γύρω του και μέσα του, είτε στο εξωτερικό περιβάλλον σαν περιστατικά και γεγονότα, που ωθούν τον άνθρωπο να επανεξετάσει τις προτεραιότητες που έχει θέσει στον βίο του.

Η ανάγκη είναι δύσκολο να ορισθεί, γιατί πιο πολύ υπάρχει σαν μία εσωτερική αναγκαιότητα, ακαθόριστη και χωρίς περιθώρια, που πιέζει τον άνθρωπο, χωρίς όμως να έχει σχήμα, μορφή και όρια. Όμως, δημιουργεί την επιθυμία στον άνθρωπο να κινηθεί, έστω και μόνο για να μετατοπισθεί από τις υπαρξιακές του σταθερές και να αναζητήσει άλλες, καινούριες, πιο ταιριαστές με τον ίδιο και τις ψυχικές του δυνάμεις.

Η εργασία πάλι, είναι ουσιαστικά η συνισταμένη της παρέμβασης του θεού και της ανάγκης, παράγεται από τις δύο και δεν τις παράγει. Όμως χρειάζεται πολλή και επίπονη εργασία από τον άνθρωπο, για να επιτευχθεί η καθαρότητα της ψυχής, η απομάκρυνση δηλαδή από αυτήν όλων των ρύπων, που την εμπόδιζαν να λειτουργήσει επ’ ωφελεία του ανθρώπου.

Η ψυχή χρειάζεται την καθαρότητα για να εκδηλωθεί. Σε αντίθετη περίπτωση, η εκδήλωσή της πνίγεται σε μια θάλασσα αιτημάτων που εμφανίζονται από παντού, σε αιτήματα που έχουν να κάνουν με την σωτηρία άλλων, με παρεμβάσεις για θέματα που δεν είναι δικά της και δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στις προτεραιότητές της, στην κινητοποίησή της από άλλους και για τα δικά τους ζητήματα, γιατί στον χώρο της ψυχής κατοικούν πολλοί άλλοι άνθρωποι, εκτός από αυτόν που την κατέχει και νέμεται τα έργα της.

Οι άνθρωποι αυτοί, απλώς φιλοξενούνται εκεί, είτε γιατί δεν έχουν δικό τους χώρο, είτε γιατί επιθυμούν οι ίδιοι να βρίσκονται σε αυτήν την ψυχή και όχι στην δική τους, γιατί αυτή εδώ έχει περισσότερα να τους προσφέρει. Δεν κάνουν κακό οι άλλοι άνθρωποι. Όμως κάνουν ζημιά, όταν παράγουν ρύπους, δηλαδή φωνάζουν δυνατά και επιμένουν να ικανοποιηθούν κατά προτεραιότητα τα δικά τους αιτήματα, που πολλές φορές είναι ενάντια με αυτά του κατόχου της ψυχής. Τότε πρέπει να απομακρύνονται.

Το βιβλίο «Οι Ψυχικές Δυνάμεις» περιέχει όλα τα δεδομένα που απαιτεί η ψυχή, προκειμένου να ξεκινήσει την δική της εργασία για την απομάκρυνση όλων των ρύπων που την καταδυναστεύουν, όλων των προσμίξεων που κάνουν την ζωή της δύσκολη και όλων των ξένων προβλημάτων, με τα οποία δεν θα έπρεπε να ασχολείται.

Κάθε ψυχή θα πρέπει να ασχολείται με την εκδήλωση των δικών της έργων και την απελευθέρωση των δικών της δυνάμεων, γιατί ποτέ δεν ξέρουμε από τίνος την ψυχή θα έρθουν τα έργα, που χρειαζόμαστε όλοι για να ζήσουμε. Κοινό μας έργο λοιπόν η απελευθέρωση των ψυχικών δυνάμεων, που κάθε άνθρωπος διαθέτει.

Βιργινία Φατσή
9/01/2018

Η ευχή μας για το 2018

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ

Δεν είναι φυσική νομοτέλεια, την οποία πρέπει να δέχονται οι Έλληνες αδιαμαρτύρητα, το να ασκεί απροκάλυπτη βία στους πολίτες του το Κράτος, αρπάζοντας από την τσέπη τους τα μισά τουλάχιστον από τα εισοδήματά τους.

Η φορολόγηση δεν είναι θέμα πολιτικής τοποθέτησης. Είναι θέμα ανθρώπινης ποιότητας, ηθικής και δικαίου. Η άδικη κατανομή των φόρων εξαπλώνεται πάνω από την κοινωνία σαν ένα τοξικό νέφος, που ναρκοθετεί την συνοχή της.

Η πρόοδος της τεχνολογίας είναι δυσανάλογα μεγάλη, σε σχέση με την πρόοδο του ανθρώπου και της κοινωνίας του, πράγμα που εμποδίζει την εξέλιξη και την ενσωμάτωση των τεχνολογικών προϊόντων μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι, ενώ η θεοποίηση της τεχνολογίας αποπνευματικοποιεί τον άνθρωπο και συρρικνώνει την δημιουργική του φύση. 

Η πρόοδος στην ιατρική είναι τεράστια και παρόλα αυτά είναι μεγάλη και η αύξηση των θανάτων από ασθένειες, που προέρχονται από το εσωτερικό του ανθρώπου. Γιατί ο άνθρωπος δεν αντέχει να ζει μία ζωή ψευδεπίγραφη, στην οποία πρέπει να φυλάγεται κυρίως, από αυτούς απέναντι στους οποίους η κοινωνία τον ωθεί να μην έχει ούτε προστασία ούτε μυστικά.
Δεν υπάρχει σήμερα θεσμός, που να λειτουργεί με σεβασμό σε αυτό για το οποίο φτιάχτηκε. Αν λέγεται οργανισμός ανασυγκρότησης, θα παράγει στα έργα του διάλυση και αποσύνθεση. Εάν είναι εταιρεία ανάπτυξης, θα εργάζεται για την οπισθοδρόμηση και την συρρίκνωση. Εάν φέρει στην ονομασία του την Δημοκρατία, είναι βέβαιο ότι θα την περιορίζει με την πρακτική του.

Η λειτουργία των κοινωνιών μας καταστρέφει τον άνθρωπο και δηλητηριάζει την ζωή, που εκ προδιαγραφών μπορεί να ζήσει, κατά τρόπο ανάλογο με την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος που προκαλούν οι δραστηριότητές μας και οδηγούν στην εξαφάνιση του πολιτισμού, που κοπιάσαμε χιλιάδες χρόνια για να δημιουργήσουμε.

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ.

Τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν είναι νομοτέλεια για να το ανεχόμαστε. Μας έχουν διαβρώσει οι διαλυτικές επιδράσεις αυτών, που ανήκουν στις μικρές και μεγάλες εξουσίες και ευημερούν, σφετεριζόμενοι τα αγαθά, που παράγουν οι δημιουργικοί άνθρωποι.

Πρέπει να αναπροσανατολίσουμε την πορεία μας, να διορθώσουμε την οπτική μας και να εμπιστευθούμε τον μόνο, ο οποίος μπορεί να μη μας προδώσει και που χωρίς την παραμικρή αμφιβολία είναι ο Εαυτός μας.  

Σήμερα η ενασχόληση με τον εαυτό δεν είναι πολυτέλεια, εσωστρέφεια ή απομονωτισμός. Είναι πράξη αντίστασης απέναντι στην παρακμή και την σήψη της κοινωνίας. Είναι αφετηρία ανθρωπιάς, δύναμης και αποφασιστικότητας.  

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ «ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ»

Στηρίζεται σε μία ολοκληρωμένη Ελληνική Μέθοδο Αυτοβοήθειας και Αυτοβελτίωσης, την Δύναμη της Διανοίας, η οποία καθοδηγεί τις σκέψεις και προσανατολίζει τα έργα μας. Διαβάζουμε τα βιβλία της Μεθόδου και τα χρησιμοποιούμε σαν βάση αναφοράς στην καθημερινή μας ζωή.

Συμμετέχουμε στα Σεμινάρια, τα οποία οργανώνονται και διαβάζουμε όσα περισσότερα βιβλία μπορούμε, προκειμένου να κατανοήσουμε σωστά τη Μέθοδο και να αντιληφθούμε το εύρος των δυνατοτήτων που μας προσφέρει.

Παρακολουθούμε τις δραστηριότητες στο internet της Εταιρείας Γνώσης ΛΟΓΟΣ. Τις ενισχύουμε με όποιον τρόπο μπορούμε κάθε φορά και ερχόμαστε σε επικοινωνία με τις απόψεις ανθρώπων, που τους απασχολούν προβλήματα ανάλογα με τα δικά μας.  

Δεν είμαστε ούτε θέλουμε να γίνουμε κόμμα, παράταξη, εταιρεία, σωματείο, συνδικάτο ή σύνδεσμος.
Είμαστε κίνημα. Κίνημα ανθρωπιάς, που εξαπλώνεται και εισχωρεί παντού, δημιουργώντας ζωή, ανάπτυξη και ελπίδα. 

Παναγιώτης Αναστασάκος
29/12/2017

Από τις αρχαίες φυλές στη σημερινή ανάπτυξη
της κοινωνίας των Ελλήνων

Όταν πριν από μερικά χρόνια μιλούσαμε για Ανάπτυξη στην Ελλάδα, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει το μέλλον που μας περιμένει.

Πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος είχε μόνο τα απαραίτητα για να επιβιώσει, μια στέγη πάνω από το κεφάλι του, μερικά εργαλεία, λίγα ζώα που είχε εξημερώσει και την αρχαία φυλή του.

Η φυλή στην αρχαία εποχή ήταν κάτι διαφορετικό από όσα έχουμε σήμερα γνωρίσει, ήταν μια καλά δομημένη ομάδα ανθρώπων που είχαν μεταξύ τους κώδικες για την αναγνώρισή τους, καλά κτισμένες επικοινωνίες, και μια αυτονόητη αλληλεγγύη για να τους προστατεύει από τους εχθρούς τους.

Σήμερα η φυλή πια δεν υπάρχει, έχει εξελιχθεί σε κάτι άλλο που θα μπορούσε να είναι μια κοινωνία κατά τα πρότυπα των Ελλήνων, αν δεν είχε σημειωθεί όλη αυτή η παρακμή των ημερών μας όπου ο Άνθρωπος πια δεν υπάρχει.

Αν ο Άνθρωπος δεν υπάρχει πια ανάμεσά μας, τότε πρέπει να τον αναζητήσουμε και να τον  βρούμε γιατί δεν νοείται κοινωνία χωρίς ανθρώπους και δεν νοείται μέλλον αν δεν υπάρχουν άνθρωποι να το κτίσουν.

Η έννοια του ανθρώπου διαφέρει από εποχή σε εποχή και από την μία κοινωνία στην άλλη, όμως είναι διαχρονική η έννοια του ανθρώπου όπως την έδιναν οι Έλληνες.

Οι Έλληνες πίστευαν πάντα ότι ο Άνθρωπος είναι αυτός που έχει δώσει αγώνα για να κτίσει τις δομές του, είτε πρόκειται για τις δομές της δικής του ευφυίας, είτε για τις καθαρά πνευματικές του δομές και ότι ο άνθρωπος δεν νοείται να υπάρχει χωρίς αυτόν τον αγώνα, γιατί τότε δεν γνωρίζει τον Εαυτό του και το δικό του Είδος.

Ίσως για αυτό σήμερα αποδείχθηκε ότι είμαστε πολύ εύπιστοι και αφελείς, όταν οι ελπίδες διαψεύδονται, αυτός που επενδύει στο ψέμα που τρέφει τις κατεστραμμένες ελπίδες, αυτός κυριαρχεί έναντι των άλλων.

Στην πολύ παλιά εποχή των Ελλήνων, δύο ήταν τα στοιχεία που έκτιζαν τον πολιτισμό τους, το ένα ήταν ο Άνθρωπος και το άλλο η Κοινωνία.

Οι Έλληνες είναι ο μόνος λαός που εννοούσαν ως κοινωνία την αυθόρμητη διάθεση και την παράλληλη ικανότητα των ανθρώπων να κάνουν κοινά έργα που θα ήταν μεγάλα και τιμητικά για όλους.

Όταν οι Έλληνες μιλούσαν για κοινωνία, αυθόρμητα περιλάμβαναν σε αυτήν και τις δυνάμεις των θεών τους, γιατί το θεϊκό στοιχείο είναι πάντα απαραίτητο όταν γίνονται μεγάλα έργα.

Πίστευαν πάντοτε οι Έλληνες ότι υπάρχει ένας θεός που τους μιλάει με την φωνή την δική τους, είναι μια φωνή οικεία που ακούγεται από την γέννησή τους.

Αφού το σκέφθηκαν πολύ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο θεός αυτός είναι δικός τους, Έλλην είπαν είναι και αυτός, ας τον αποκαλέσουμε ο Εαυτός μας.

Ο Εαυτός πάντοτε περιλαμβάνει πολλούς και όχι μόνο έναν, είτε αυτοί είναι η αρχαία φυλή, είτε είναι οι πρόγονοι, είτε είναι μια συγκεκριμένη κοινωνία, ο Εαυτός σε ένα πλήθος πάντα απευθύνεται και συμβουλεύει τους ανθρώπους.

Ο άνθρωπος όταν είναι Έλληνας και ακούει τον Εαυτό του, τότε ενδιαφέρεται για καλά έργα γιατί ο Εαυτός είναι διαχρονικός και πάντοτε βλέπει την ζωή από το μέλλον.

Η κρίση, τα μνημόνια και η εμφανής απαξίωση της κοινωνίας μας, ίσως έχουν και ένα καλό, ότι είμαστε πια σε θέση να διακρίνουμε την αλήθεια από το ψέμα και αυτή είναι μια σημαντική ιδιότητα, χρήσιμη για όλους.

Στην πολύ παλιά εποχή των Ελλήνων, οι άνθρωποι δεν ήταν ακόμα αναπτυγμένοι, είχαν μέσα τους πολλές αναμνήσεις από την εποχή των αρχαίων πιθήκων, αφού από τον πίθηκο καταγόμαστε εν μέρει.

Αυτές οι αναμνήσεις τους καταδίωκαν πάντα, τους έκαναν να αναπτύσσουν μια επιθετικότητα που δεν άρμοζε σε άνθρωπο και ταίριαζε περισσότερο στο ζώο από το οποίο γνώριζαν ότι προέρχονται εν μέρει.

Επίσης τους ωθούσαν σε συμπεριφορές που ανάλωναν την δική τους ευφυία σε έριδες και συνεχείς αντεγκλήσεις, ανέπτυσσαν την διχόνοια και βοηθούσαν να επικρατήσουν τα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου.

Δεν τους άρεσε αυτό καθόλου και ήθελαν να το αλλάξουν, έτσι αποφάσισαν ότι αυτοί κατάγονται από τους θεούς και η τρανή απόδειξη ήταν η όρασή τους, αφού μπορούσαν να οραματιστούν αυτό που δεν υπάρχει και να το φτιάξουν, αυτή ήταν η τρανή απόδειξη της θεϊκής καταγωγής τους.

Οι Έλληνες σε όλη την ζωή τους προσπαθούσαν να δουν καθαρά το ζώο σε όλες τις μορφές του για να μπορούν να δουν και τον θεό σε όλες τις μορφές του και τη μορφή του να αναγνωρίσουν.

Την γνώση που κατόρθωσαν να αποκτήσουν την αποτύπωσαν στα δικά τους έργα και είναι αυτά αρκετά για να τους τιμήσουν μέχρι σήμερα, σήμερα όμως πρέπει να φτιάξουμε άλλα γιατί αναλώθηκαν αυτά όπως αναλώθηκε και όλη η γνώση που οι ωραίοι μας πρόγονοι κατόρθωσαν να αποκτήσουν και σε αυτήν να φυλακίσουν τις ωραίες τους ιδέες.

Η Ανάπτυξη πρέπει να έρθει ξανά, όμως αυτή την φορά πρέπει να είναι η ανάπτυξη που ταιριάζει στην δική μας κοινωνία, στις δικές μας δομές σκέψης και στην Ελληνική μας ευφυία.

Στις αρχαίες εποχές οι Έλληνες ήταν ευτυχισμένοι, όχι γιατί είχαν πολλά αγαθά ή γιατί ήταν εξασφαλισμένοι στην ζωή τους, αλλά γιατί αυθορμήτως έκαναν όλες τις ενέργειες ώστε ο βίος τους να είναι αποδοτικός και η ζωή τους γεμάτη από καλά έργα.

Η ευτυχία στον άνθρωπο απαραίτητα συνοδεύεται από την ψυχική του γαλήνη και εμείς σήμερα δεν έχουμε την γαλήνη.

Αντίθετα, μας συνοδεύει το άγχος, μας πολιορκεί η κατάθλιψη και ο φόβος δηλώνει καθημερινά την δική του παρουσία.

Η ψυχική γαλήνη συνοδεύεται απαραίτητα και από επάρκεια σε πνευματικά αγαθά, όταν αυτά είναι πολλά και άφθονα, τότε και η ψυχή μπορεί να βρει την δική της γαλήνη γιατί ο άνθρωπος βρίσκει τον δικό του δρόμο.

Σήμερα οι δρόμοι του ανθρώπου δεν είναι προδιαγραμμένοι, χρειάζεται πολλή έρευνα για να τους αναζητήσει, να τους βρει και να τους δημιουργήσει, ευεργετώντας τον Εαυτό του και πολλούς άλλους.

Είναι μια εποχή η σημερινή που μας δίνει την ευκαιρία να δημιουργήσουμε το καινούριο, όμως αυτό για να γίνει πρέπει πρώτα να καταναλώσουμε τα καινούρια πνευματικά αγαθά που είναι κατάλληλα για την εποχή μας.

 Ως Άνθρωποι πρέπει πρώτα να αναπτυχθούμε, να αποβάλουμε όλες τις σκέψεις που καταστρέφουν τον Εαυτό μας και την υγιή συνύπαρξη με τους άλλους ανθρώπους και να αναπτύξουμε πνευματικές ιδιότητες και την ψυχική αντοχή που απαιτείται για να τις στηρίξει.

Στην παλαιά εποχή οι Έλληνες είχαν αποφασίσει ότι αυτοί για να προοδεύσουν πρέπει να ακολουθούν τις δικές τους ιδέες, να κτίζουν τις δικές τους κοινωνίες και να οραματίζονται τα δικά τους έργα.

Αυτές οι παλαιές εποχές ίσως και να μην είναι τόσο αρχαίες, γιατί και πρόσφατα οι Έλληνες αποφάσισαν ότι πρέπει να φτιάξουν κάτι που να θυμίζει την αρχαία Ελλάδα σε όλες τις εκφάνσεις και όχι τους Βαυαρούς, τους Οθωμανούς και διάφορους άλλους που επέβαλαν τότε τις δικές τους απόψεις.

Τι τους ώθησε τους Έλληνες να σκέπτονται έτσι, ίσως να μην το μάθουμε ποτέ, αφού η σημερινή μας κοινωνία είναι τελείως αλλοτριωμένη, τα ξένα πρότυπα κυριαρχούν και η σκέψη πελαγοδρομεί ανάμεσα σε πρότυπα που δεν της αρέσουν.

Οι Έλληνες από παλιά ήθελαν να φτιάχνουν τα πρότυπα τα δικά τους, ιδίως τα πρότυπα της δικής τους σκέψης, για αυτό και έγραφαν πολύ και τίποτα δεν θεωρούσαν ως δεδομένο μέχρι να το αποδείξουν με τα επιχειρήματά τους.

Σε μια χώρα που γέννησε την Λογική, σήμερα επικρατεί τελείως ο παραλογισμός, γιατί μόνο ως παραλογισμός λογίζεται να εγκαταλείπουμε συνειδητά τα δικά μας πρότυπα σκέψης για να ακολουθήσουμε τα πρότυπα άλλων.

Αν θέλουμε να κτίσουμε ξανά τα δικά μας πρότυπα σκέψης, αυτά που είναι υγιεινά για την ζωή, την συνείδηση και την κοινωνία μας τότε σήμερα έχουμε τα μέσα, υπάρχει η Μέθοδος Δύναμη της Διανοίας που μπορεί να μας βοηθήσει για να ανακτήσουμε πλήρως τις παραγωγικές μας δυνάμεις.

Οι Έλληνες είχαν δοκιμαστεί πολλές φορές στον δικό τους βίο και η αντοχή τους πάντοτε βασιζόταν στις ψυχικές και πνευματικές τους δυνάμεις, αυτές πρέπει να αποκτήσουμε και πάλι για να επιβιώσουμε ως άνθρωποι και να οραματιστούμε καινούρια έργα.

Ο άνθρωπος κάποτε είχε την δύναμη να οραματίζεται τα δικά του έργα, ενώ γύρω του δεν υπήρχε ακόμα η τεχνολογία για να τα στηρίξει.

Οι Έλληνες ήταν πάντοτε έτσι, πάντοτε οραματιζόντουσαν κάτι μεγάλο και έλεγαν αφού το όραμα υπάρχει και είναι σταθερό σε όλους όσοι το έχουν, θα βρούμε και τα μέσα για να γίνουν τα έργα.

Αν σκεπτόντουσαν διαφορετικά, σήμερα η Ακρόπολη των Αθηνών δεν θα υπήρχε, οι αμφικτιονίες δεν θα είχαν δημιουργηθεί, οι Δελφοί δεν θα είχαν υπάρξει και οι αποικίες των Ελλήνων σε όλον τον κόσμο δεν θα είχε περάσει από το μυαλό τους ότι μπορεί να γίνουν.

Πάντοτε οι Έλληνες σκεπτόντουσαν με βάση το μέλλον και αφού υπήρχαν τα οράματα για να καθορίσουν το μέλλον, δεν φοβόντουσαν να εργαστούν για να το επιτύχουν.

Έτσι ήταν αυθορμήτως οι πιο γαλήνιοι και ευτυχείς άνθρωποι του κόσμου, γιατί τα οράματα τρέφουν την ψυχή και το μέλλον τρέφει την διάνοια του ανθρώπου.

Αν θέλουμε και εμείς να γίνουμε ισχυροί ως άνθρωποι και ως κοινωνία, τότε θα πρέπει να Επιστρέψουμε στις δικές μας αξίες, στην δική μας ψυχή και στο δικό μας πνεύμα που είναι κοινό με το πνεύμα εκείνων των ανθρώπων που δεν φοβόντουσαν το μέλλον, αντίθετα επιχειρούσαν με κάθε τρόπο να το κτίσουν.

Βιργινία Φατσή

22/12/2017

Αν θέλετε να ακούσετε αυτά και άλλα πολλά σε αυτό το πνεύμα,  τότε να έρθετε στο σεμινάριο Η Δύναμη του Ανθρώπου.

Την Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου 2017 κατεβαίνετε στο σταθμό του μετρό Εθνική Άμυνα και πηγαίνετε στον Πολυχώρο Women for Life, Γρηγορίου Ξενοπούλου 10, Νέο Ψυχικό, το απόγευμα στις 17:00. Υπάρχουν και πολλές θέσεις για άνετο παρκάρισμα.

Εισηγήτρια στο Σεμινάριο, που θα διαρκέσει μέχρι τις 21:00 είναι η Βιργινία Φατσή. 

Όταν πριν από μερικά χρόνια μιλούσαμε για Ανάπτυξη στην Ελλάδα, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει το μέλλον που μας περιμένει.

Ίσως για αυτό σήμερα αποδείχθηκε ότι είμαστε πολύ εύπιστοι και αφελείς, όταν οι ελπίδες διαψεύδονται, αυτός που επενδύει στο ψέμα που τρέφει τις κατεστραμμένες ελπίδες, αυτός κυριαρχεί έναντι των άλλων.

Η κρίση, τα μνημόνια και η εμφανής απαξίωση της κοινωνίας μας, ίσως έχουν και ένα καλό, ότι είμαστε πια σε θέση να διακρίνουμε την αλήθεια από το ψέμα και αυτή είναι μια σημαντική ιδιότητα, χρήσιμη για όλους.

Η Ανάπτυξη πρέπει να έρθει ξανά, όμως αυτή την φορά πρέπει να είναι η ανάπτυξη που ταιριάζει στην δική μας κοινωνία, στις δικές μας δομές σκέψης και στην Ελληνική μας ευφυία.

Ως Άνθρωποι πρέπει πρώτα να αναπτυχθούμε, να αποβάλουμε όλες τις σκέψεις που καταστρέφουν τον Εαυτό μας και την υγιή συνύπαρξη με τους άλλους ανθρώπους και να αναπτύξουμε πνευματικές ιδιότητες και την ψυχική αντοχή που απαιτείται για να τις στηρίξει.

Οι Έλληνες είχαν δοκιμαστεί πολλές φορές στον δικό τους βίο και η αντοχή τους πάντοτε βασιζόταν στις ψυχικές και πνευματικές τους δυνάμεις, αυτές πρέπει να αποκτήσουμε και πάλι για να επιβιώσουμε ως άνθρωποι και να οραματιστούμε καινούρια έργα.

Βιργινία Φατσή

21 Δεκεμβρίου 2017

Αν θέλετε να ακούσετε αυτά και άλλα πολλά σε αυτό το πνεύμα,  τότε να έρθετε στο σεμινάριο Η Δύναμη του Ανθρώπου

Πληροφορίες για το σεμινάριο θα βρείτε εδώ: Σεμινάριο Η Δύναμη του Ανθρώπου

Ο άνθρωπος κάποτε είχε την δύναμη να οραματίζεται τα δικά του έργα, ενώ γύρω του δεν υπήρχε ακόμα η τεχνολογία για να τα στηρίξει.

Οι Έλληνες ήταν πάντοτε έτσι, πάντοτε οραματιζόντουσαν κάτι μεγάλο και έλεγαν αφού το όραμα υπάρχει και είναι σταθερό σε όλους όσοι το έχουν, θα βρούμε και τα μέσα για να γίνουν τα έργα.

Αν σκεπτόντουσαν διαφορετικά, σήμερα η Ακρόπολη των Αθηνών δεν θα υπήρχε, οι αμφικτιονίες δεν θα είχαν δημιουργηθεί, οι Δελφοί δεν θα είχαν υπάρξει και οι αποικίες των Ελλήνων σε όλον τον κόσμο δεν θα είχε περάσει από το μυαλό τους ότι μπορεί να γίνουν.

Πάντοτε οι Έλληνες σκεπτόντουσαν με βάση το μέλλον και αφού υπήρχαν τα οράματα για να καθορίσουν το μέλλον, δεν φοβόντουσαν να εργαστούν για να το επιτύχουν.

Έτσι ήταν αυθορμήτως οι πιο γαλήνιοι και ευτυχείς άνθρωποι του κόσμου, γιατί τα οράματα τρέφουν την ψυχή και το μέλλον τρέφει την διάνοια του ανθρώπου.

Αν θέλουμε και εμείς να γίνουμε ισχυροί ως άνθρωποι και ως κοινωνία, τότε θα πρέπει να Επιστρέψουμε στις δικές μας αξίες, στην δική μας ψυχή και στο δικό μας πνεύμα που είναι κοινό με το πνεύμα εκείνων των ανθρώπων που δεν φοβόντουσαν το μέλλον, αντίθετα επιχειρούσαν με κάθε τρόπο να το κτίσουν.

Βιργινία Φατσή

18 Δεκεμβρίου 2017

Αν θέλετε να ακούσετε αυτά και άλλα πολλά σε αυτό το πνεύμα,  τότε να έρθετε στο σεμινάριο Η Δύναμη του Ανθρώπου

Πληροφορίες για το σεμινάριο θα βρείτε εδώ: Σεμινάριο Η Δύναμη του Ανθρώπου

Στην παλαιά εποχή οι Έλληνες είχαν αποφασίσει ότι αυτοί για να προοδεύσουν πρέπει να ακολουθούν τις δικές τους ιδέες, να κτίζουν τις δικές τους κοινωνίες και να οραματίζονται τα δικά τους έργα.

Αυτές οι παλαιές εποχές ίσως και να μην είναι τόσο αρχαίες, γιατί και πρόσφατα οι Έλληνες αποφάσισαν ότι πρέπει να φτιάξουν κάτι που να θυμίζει την αρχαία Ελλάδα σε όλες τις εκφάνσεις και όχι τους Βαυαρούς, τους Οθωμανούς και διάφορους άλλους που επέβαλαν τότε τις δικές τους απόψεις.

Τι τους ώθησε τους Έλληνες να σκέπτονται έτσι, ίσως να μην το μάθουμε ποτέ, αφού η σημερινή μας κοινωνία είναι τελείως αλλοτριωμένη, τα ξένα πρότυπα κυριαρχούν και η σκέψη πελαγοδρομεί ανάμεσα σε πρότυπα που δεν της αρέσουν.

Οι Έλληνες από παλιά ήθελαν να φτιάχνουν τα πρότυπα τα δικά τους, ιδίως τα πρότυπα της δικής τους σκέψης, για αυτό και έγραφαν πολύ και τίποτα δεν θεωρούσαν ως δεδομένο μέχρι να το αποδείξουν με τα επιχειρήματά τους.

Σε μια χώρα που γέννησε την Λογική, σήμερα επικρατεί τελείως ο παραλογισμός, γιατί μόνο ως παραλογισμός λογίζεται να εγκαταλείπουμε συνειδητά τα δικά μας πρότυπα σκέψης για να ακολουθήσουμε τα πρότυπα άλλων.

Αν θέλουμε να κτίσουμε ξανά τα δικά μας πρότυπα σκέψης, αυτά που είναι υγιεινά για την ζωή, την συνείδηση και την κοινωνία μας τότε σήμερα έχουμε τα μέσα, υπάρχει η Μέθοδος Δύναμη της Διανοίας που μπορεί να μας βοηθήσει για να ανακτήσουμε πλήρως τις παραγωγικές μας δυνάμεις.

Βιργινία Φατσή

14 Δεκεμβρίου 2017

Αν θέλετε να ακούσετε αυτά και άλλα πολλά σε αυτό το πνεύμα,  τότε να έρθετε στο σεμινάριο Η Δύναμη του Ανθρώπου

Πληροφορίες για το σεμινάριο θα βρείτε εδώ: Σεμινάριο Η Δύναμη του Ανθρώπου

Στις αρχαίες εποχές οι Έλληνες ήταν ευτυχισμένοι, όχι γιατί είχαν πολλά αγαθά ή γιατί ήταν εξασφαλισμένοι στην ζωή τους, αλλά γιατί αυθορμήτως έκαναν όλες τις ενέργειες ώστε ο βίος τους να είναι αποδοτικός και η ζωή τους γεμάτη από καλά έργα.

Η ευτυχία στον άνθρωπο απαραίτητα συνοδεύεται από την ψυχική του γαλήνη και εμείς σήμερα δεν έχουμε την γαλήνη.

Αντίθετα, μας συνοδεύει το άγχος, μας πολιορκεί η κατάθλιψη και ο φόβος δηλώνει καθημερινά την δική του παρουσία.

Η ψυχική γαλήνη συνοδεύεται απαραίτητα και από επάρκεια σε πνευματικά αγαθά, όταν αυτά είναι πολλά και άφθονα, τότε και η ψυχή μπορεί να βρει την δική της γαλήνη γιατί ο άνθρωπος βρίσκει τον δικό του δρόμο.

Σήμερα οι δρόμοι του ανθρώπου δεν είναι προδιαγραμμένοι, χρειάζεται πολλή έρευνα για να τους αναζητήσει, να τους βρει και να τους δημιουργήσει, ευεργετώντας τον Εαυτό του και πολλούς άλλους.

Είναι μια εποχή η σημερινή που μας δίνει την ευκαιρία να δημιουργήσουμε το καινούριο, όμως αυτό για να γίνει πρέπει πρώτα να καταναλώσουμε τα καινούρια πνευματικά αγαθά που είναι κατάλληλα για την εποχή μας.

Βιργινία Φατσή

11 Δεκεμβρίου 2017

Αν θέλετε να ακούσετε αυτά και άλλα πολλά σε αυτό το πνεύμα,  τότε να έρθετε στο σεμινάριο Η Δύναμη του Ανθρώπου

Πληροφορίες για το σεμινάριο θα βρείτε εδώ: Σεμινάριο Η Δύναμη του Ανθρώπου