Όταν έχεις συγγράψει ένα βιβλίο αυτοβοήθειας, νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα. Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Έχεις μόνο ξεκινήσει τον δρόμο σου προς την γνώση.
Συνηθίσαμε να λύνουμε τα προβλήματά μας με εύκολο τρόπο, με την λογική, με την συνέπεια, με τις καλές συμπεριφορές και τις καλές συνήθειες που υιοθετούμε.
Μέχρι που τα προβλήματα στην εποχή μας έγιναν πάρα πολλά και αναγκαστήκαμε να ζητήσουμε άλλους δρόμους.
Ο δικός μου δρόμος ήταν και είναι πάντα ο δρόμος της Ελληνικής φιλοσοφίας. Είναι ένας δρόμος που πολλοί περπάτησαν σε αυτόν και ακόμα περπατάνε.
Λειτούργησε πολύ θετικά μέσα μου η Ελληνική φιλοσοφία. Άρχισα να δημιουργώ καινούριες σκέψεις και λίγο μετά ήρθαν και οι εμπνεύσεις, που οδήγησαν και σε βιβλία.
Μια μικρή αποτύπωση του δικού μου δρόμου και των εμπνεύσεων που αφειδώς μου παρείχε η Ελληνική φιλοσοφία, υπάρχει στο βιβλίο μου Η Δύναμη της Διανοίας.
Στο βιβλίο έχω συστηματοποιήσει σύγχρονα προβλήματα και προτείνω μεθοδικά λύσεις που μπορούν να μας ελευθερώσουν από αυτά.
Μιλάμε για μία πραγματική απελευθέρωση, όχι για μία επίλυση.
Η απλή επίλυση μπορεί να είναι μια από τις πολλές διαδρομές ενός λαβυρίνθου που συνεχώς μας επιστρέφει στο ίδιο σημείο. Το σημείο είναι η σχέση με τον εαυτό μας.
Από εκεί πηγάζουν όλα. Όπως μας έδειξαν οι Έλληνες και το ακολουθούμε, αν ο άνθρωπος δεν έχει μια καλή σχέση με τον εαυτό του, αν δεν ξέρει ποιος είναι, από πού έρχεται, πού πηγαίνει τώρα δεν μπορεί να προσδιορίσει σωστά τις σχέσεις του με τους άλλους και τους δικούς του στόχους.
Σήμερα μιλάμε για στόχους. Τότε μιλούσαν για πορεία. Και ήταν πράγματι μια τεράστια πορεία που έπρεπε να γίνει για να αντιμετωπιστεί η αμάθεια και ο αναλφαβητισμός. Ήταν μια τεράστια πορεία στην γνώση και για την γνώση.
Εμείς σήμερα έχουμε πολλές πηγές γνώσης και μεγάλη πρόσβαση σε αυτές. Μιλάμε πολλές γλώσσες, ταξιδεύουμε, συναντάμε πολλούς ανθρώπους, αλλάζουμε πολλές δουλειές. Άρα ένα μέρος από τις επιδιώξεις των αρχαίων δασκάλων έχει εκπληρωθεί.
Εκείνο που παραμένει ως αιτούμενο και διογκώνεται στην εποχή μας είναι το αίτημα και η επιτακτική ανάγκη να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.
Να βρούμε τι μας ευχαριστεί και τι μας πληγώνει.
Ποια συμπεριφορά μας αρρωσταίνει και ποια συνήθεια μας δίνει υγεία.
Να βρούμε ποιους ανθρώπους αγαπάμε για τους σωστούς λόγους και ποιες δυνάμεις επιστρατεύουμε στην δική μας πορεία.
Να γνωρίσουμε δυνατότητες του νου μας, που δεν είχαμε φανταστεί ότι υπήρχαν.
Να βρούμε μέσα μας την γαλήνη που έρχεται από μια συμφιλίωση με τον εαυτό μας.
Και κυρίως να βρούμε ό,τι αγαπάμε και ό,τι αξίζει να υπηρετήσουμε σε αυτή την ζωή.
Όσο περισσότερο απέχουμε από την συμφιλίωση με τον εαυτό μας, τόσο εντείνεται το άγχος και οι συμπεριφορές που το προκαλούν.
Τότε τα θέματα διογκώνονται και γίνονται σπουδαία και μεγάλα, ενώ είναι μικρά προβλήματα που θα μπορούσαν να λυθούν με λίγη σκέψη. Αρκεί να είχαμε βρει τον δρόμο προς τον εαυτό μας.
Το ξέρω ότι Η Δύναμη της Διανοίας, το βιβλίο που συνέγραψα, δεν είναι ένα απλό βιβλίο.
Πώς θα μπορούσε να είναι απλό ένα βιβλίο που πηγάζει από την Ελληνική φιλοσοφία;
Ο σκοπός των δικών μας φιλοσόφων πάντα ήταν να καλλιεργήσουν την σκέψη, να βοηθήσουν τον άνθρωπο να βρει σωστούς δρόμους για την δική του ζωή και να βρει φιλία και αλληλεγγύη.
Όλα αυτά είναι ποιότητες και αξίες που χρειάζονται χρόνο και μελέτη για να υλοποιηθούν.
Ένα βιβλίο που δεν είναι απλό, μπορεί να είναι βοηθητικό για την σκέψη μας και τελικά να γίνεται απλό καθώς το κατανοούμε και καταλαβαίνουμε όλα όσα συμβαίνουν στην ζωή μας.
Και για εμένα που το συνέγραψα, δεν είναι απλό το βιβλίο. Κάθε φορά που διαβάζω κάτι από εκεί, καινούριες σκέψεις μου γεννιούνται και καινούρια πράγματα θέλω να εφαρμόσω.
Αυτή δεν είναι η ουσία της αγάπης; Να θέλουμε να μάθουμε καινούρια πράγματα και να εφαρμόσουμε καινούριες λύσεις.
Έτσι εμείς γινόμαστε καλύτεροι και μπορούμε να βοηθήσουμε και τους άλλους γύρω μας.
