Στην σημερινή εποχή, όλοι μοιάζουν να είναι φίλοι, είναι ευγενικοί, υποχωρητικοί όταν χρειάζεται, έχουν γνώσεις και πολύ καλή συμπεριφορά.
Όμως, πίσω από το προσωπείο της υποτιθέμενης φιλίας, μπορεί να κρύβονται άτομα που δεν έχουν καλές προθέσεις. Πώς μπορούμε να τους διακρίνουμε;
Το πρώτο βήμα για να έχουμε διάκριση είναι να γνωρίσουμε καλά τον εαυτό μας. Όλα ξεκινούν από εκεί.
Όταν γνωρίζουμε καλά τον εαυτό μας, τότε κανείς δεν μπορεί να κλονίσει την αυτοπεποίθησή μας, ούτε τον αυτοσεβασμό μας.
Κανείς δεν μπορεί να μας παρασύρει σε πράξεις που θα μας φέρουν σε αμηχανία και κανείς δεν μπορεί να μας φερθεί με τρόπο ανάξιό μας.
Γιατί ο εαυτός μας γνωρίζει πώς να μας προστατέψει από τους υποτιθέμενους φίλους που αρέσκονται να μας μειώνουν, να μας προσβάλουν, να διαλύουν την σκέψη μας και να προκαλούν μια γενικευμένη σύγχυση.
Όταν κάποιος ενεργεί επαναλαμβανόμενα με τρόπους που μας υπονομεύουν, μας εξαντλούν ή μας πληγώνουν, η άρνηση να το δούμε δεν μάς προστατεύει, αλλά μας εκθέτει ακόμη περισσότερο.
Όσο αγνοούμε ένα συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς, τόσο πιο βαθιά αυτό ριζώνει στην καθημερινότητά μας.
Η σύγχυση που προκαλεί η επαφή με τέτοιες συμπεριφορές γίνεται ένα είδος «εσωτερικής ομίχλης»: θολώνει την κρίση, μας αποδυναμώνει, δημιουργεί αμφιβολία για τον ίδιο μας τον εαυτό.
Σιγά-σιγά, χωρίς να το καταλάβουμε, χάνουμε την πνευματική μας διαύγεια και μαζί της μειώνεται η ικανότητά μας να διακρίνουμε το καλό από το επιζήμιο.
Η ψυχική μας υγεία επηρεάζεται, γιατί ο εγκέφαλος κουράζεται όταν προσπαθεί να εξηγήσει συνεχώς όσα δεν ταιριάζουν με την πραγματικότητα που βλέπουν τα μάτια μας.
Το να βλέπουμε καθαρά, να παρατηρούμε χωρίς φόβο και χωρίς αυταπάτες, είναι μια μορφή αυτοσεβασμού και μια πράξη προστασίας απέναντι στον εαυτό μας.
Η διάκριση δεν είναι μια σπάνια αρετή ούτε μια πολυτέλεια για λίγους. Είναι βασικό θεμέλιο της ψυχικής ισορροπίας και της σωματικής μας υγείας.
Όσο πιο καθαρά βλέπουμε ποιοι άνθρωποι πραγματικά μας στηρίζουν και ποιοι μας φθείρουν, τόσο πιο εύκολα μπορούμε να κατευθύνουμε τις προσπάθειές μας εκεί όπου αποδίδουν.
Η διάκριση μας επιτρέπει να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που μας σέβονται και να αποφεύγουμε όσους λειτουργούν ύπουλα, ασταμάτητα ή υπονομευτικά, έστω κι αν κρύβονται πίσω από ευγενικούς τρόπους.
Χωρίς την ικανότητα της διάκρισης, βρισκόμαστε διαρκώς εκτεθειμένοι σε επιρροές που δεν αναγνωρίζουμε και που συχνά μας αποδιοργανώνουν πριν το αντιληφθούμε.
Στην πραγματικότητα, ο άνθρωπος που έχει στραφεί εναντίον μας, έστω και με καλυμμένο τρόπο, δεν ανταποκρίνεται στην καλοσύνη μας.
Γι’ αυτό χρειάζεται να σεβόμαστε τα δικά μας όρια και να επιτρέπουμε στον εαυτό μας την απομάκρυνση: είναι ένδειξη ωριμότητας, όχι αδυναμίας.
Όπως γράφω και στο βιβλίο μου, η Δύναμη της Διανοίας: Αν θέλουμε να είμαστε φίλοι με τους εχθρούς μας, κανείς δεν μας εμποδίζει. Αλλά αν θέλουμε πραγματικούς φίλους, τότε χρειάζεται να απομακρυνθούμε από τους εχθρούς
