Πολλές φορές καταλαβαίνουμε ότι η φασαρία γύρω μας είναι κουραστική. Ακόμα περισσότερο καταλαβαίνουμε ότι αν αυτή η φασαρία που υπάρχει γύρω μας, περάσει μέσα μας, τότε κουραζόμαστε και δυσκολευόμαστε να απαλλαγούμε από όλους αυτούς τους θορύβους.
Είναι πράγματι κουραστικό να χάνουμε την ηρεμία μας, η ηρεμία είναι η βάση για όλες τις καλές μας δυνάμεις, για τις ελπίδες που έχουμε για να κάνουμε καλά έργα, για τις ελπίδες που έχουμε για να ζήσουμε μια καλή ζωή.
Όταν το περιβάλλον έχει θόρυβο και προκαλεί οχλήσεις, τότε δύο λύσεις υπάρχουν, η μία που είναι προφανής είναι να απομακρυνθούμε από αυτό το περιβάλλον, η άλλη που είναι λιγότερο προφανής είναι να συγκεντρωθούμε πολύ στον εαυτό μας.
Εμείς την πρώτη λύση δεν την προκρίνουμε, γιατί πάντα θα υπάρχει θόρυβος στο περιβάλλον και ο θόρυβος προκαλεί οχλήσεις.
Εμείς την πρώτη λύση δεν την προκρίνουμε, γιατί πάντα θα υπάρχει θόρυβος στο περιβάλλον και ο θόρυβος προκαλεί οχλήσεις.
Αν ένα περιβάλλον είναι πραγματικά τόσο οχληρό ώστε να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε στις ελάχιστες απαιτήσεις που έχουμε για προσωπική ηρεμία, τότε ίσως θα πρέπει να πάρουμε αποφάσεις για να απομακρυνθούμε από αυτό το περιβάλλον.
Όμως, πρέπει πρώτα να δοκιμάσουμε πώς εμείς θα αντιδρούμε όταν έχουμε την εσωτερική μας ηρεμία.
Η εσωτερική μας ηρεμία προϋποθέτει και αποζητά την σύνδεση με τον εαυτό μας, με εκείνη την ωραία πηγή των δυνάμεών μας που όλοι έχουμε συναντήσει κάποιες φορές ή πολλές φορές στην ζωή μας, αλλά ίσως δεν την έχουμε συνδυάσει με τον εαυτό μας.
Αν σκεφθούμε λίγο πιο βαθιά και αναλογιστούμε τις στιγμές που καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε μια πρόκληση στην ζωή μας, τις στιγμές που σημειώσαμε μια επιτυχία, τις στιγμές που νοιώσαμε μια βαθιά χαρά για κάτι που είναι μόνο δικό μας, τότε θα καταλάβουμε ότι υπάρχει μια σύνδεση με τον εαυτό μας, που είναι παράλληλα μια σύνδεση με τις καλές μας δυνάμεις.
Όταν είμαστε συνδεδεμένοι με τον εαυτό μας, τότε έχουμε πολλές δυνάμεις. Είναι πηγή δυνάμεων ο εαυτός μας, για αυτό τον επικαλούμαστε σε κάθε δύσκολη ώρα για να μας βοηθήσει.
Όμως δεν χρειάζεται να είναι τόσο μακρινή η σχέση με τον εαυτό μας, να είμαστε τόσο απόμακροι εμείς και κάπου εκεί στο μέρος όπου υπάρχει η ψυχή μας, να στέκεται αμήχανα ο εαυτός μας, περιμένοντας να τον επικαλεστούμε.
Μπορούμε να επικαλούμαστε τον εαυτό μας, κάθε ώρα και στιγμή της ημέρας, κάθε φορά που πρέπει να εργαστούμε, κάθε φορά που πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις έντονες οχλήσεις των άλλων, κάθε φορά που θέλουμε να πούμε ή να κάνουμε κάτι καλό, ας επικαλούμαστε τον εαυτό μας.
Τότε η ζωή μας θα αρχίσει να αλλάζει, θα γίνεται πιο γαλήνια, οι δυνάμεις θα αυξάνονται και όσα στην καθημερινότητα μας φαίνονται να είναι ένας μικρός άθλος, θα γίνουν απλά και σπουδαία.
Είναι σπουδαίο να μπορούμε να μην μπαίνουμε στην φασαρία που προκαλούν οι άλλοι, να μην μπαίνουμε σε ό,τι είναι οχληρό και τελείως περιττό στην ζωή μας, σε ό,τι μας προκαλεί αγωνία χωρίς να υπάρχει λόγος.
Ό,τι είναι σοβαρό και ό,τι είναι σπουδαίο, μπορεί όμορφα να το αξιολογήσει ο εαυτός μας και να μας οδηγήσει σε σωστές πράξεις και κινήσεις.
Ο θόρυβος που χωρίς αιτία προκαλούν οι άλλοι, μπορεί να μας απορρυθμίσει και να μας κάνει να χάσουμε την συγκέντρωση στον εαυτό μας. Ας το αποφύγουμε αυτό και ας προσπαθήσουμε να βρούμε την εσωτερική μας ηρεμία, μέσα από την βαθιά και ουσιαστική σχέση με τον εαυτό μας.
Τότε η ζωή μας θα γίνει καλύτερη και θα αυξηθούν οι δικές μας δυνάμεις.
