Η Ηθική του Ανθρώπου ήρθε μια μέρα από τον ουρανό στην γη. Πάντα οι Έλληνες αγαπούσαμε τους ουρανούς, κοιτάζαμε τα σκοτεινά τους βάθη και αναλογιζόμασταν τα έργα που έχουμε να κάνουμε, τις πόλεις που έχουμε να κτίσουμε και όλα εκείνα που θα φέρει το μέλλον όταν θα είναι καλό το παρελθόν μας.
Η Ηθική ήρθε μια μέρα που αναλογιζόμουν τι είναι ο άνθρωπος, πώς επιβιώνει σε αυτόν τον σκοτεινό πλανήτη, πού βρίσκει το ήθος που στηρίζει τα έργα του και πώς καταφέρνει να βγει σώος από την κάθε δυσωδία.
Η απάντηση που ήρθε ξαφνικά είναι η Ηθική, η Ηθική που μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, που μας ωθεί να κοιτάμε τα άστρα ξανά και ξανά και να ονειρευόμαστε καλύτερα έργα.
Ίσως η Ηθική να είναι μια θεά, που κατοικεί ανάμεσά μας, βλέπει τις πράξεις μας και απαλύνεις τις συνέπειές τους όταν αυτές είναι οδυνηρές για εμάς και για τους άλλους, μας παρηγορεί όταν οι πράξεις μας είναι οδυνηρές για την ψυχή μας και μας δίνει το θάρρος να συνεχίσουμε όταν οι άλλοι διαφωνούν και φανερά μας επιτίθενται.
Ίσως η Ηθική να είναι κάτι περισσότερο από μια θεά, να είναι κάτι ανυπόκριτα τεράστιο που πηγάζει από μέσα μας, είναι μια θεϊκή δύναμη που μας σπρώχνει να κάνουμε κάτι καλό, ακόμα και αν είμαστε ενήμεροι για τις συνέπειες που θα υπάρξουν από αυτό.
Ίσως η Ηθική να είναι κάτι μικρό και καθημερινό, όμορφο και απλό σαν την πρώτη ακτίνα του ήλιου μια γεμάτη και μεστή μέρα, ίσως να είναι η Ηώς της δικής μας ζωής, αυτή που φέρνει το φως, το τραβάει για να αναδυθεί μέσα από τα σκοτάδια και είναι πάντα νέα.
Ίσως η Ηθική να είναι η στιβαρή μας δύναμη που μας στηρίζει, όταν δουλεύουμε, όταν ξενυχτάμε δουλεύοντας, όταν μοχθούμε προσπαθώντας να κάνουμε κάτι καλό σε αυτή την γη που είναι εδώ εκατομμύρια χρόνια.
Ίσως η Ηθική να είναι η θεά μας, η μικρή δική μας θεά, στο δικό μας πάνθεον, το πάνθεον των δικών μας ηρώων, εκεί που εμείς είμαστε μόνοι μας, εμείς και ο εαυτός μας και η νύχτα είναι σκοτεινή περιμένοντας να ξημερώσει μια όμορφη μέρα.
Ίσως η Ηθική να είναι ο δικός μας οδοδείκτης, που μας δείχνει την κατεύθυνση στο φως και στο σκοτάδι, στην ημέρα και στον ήλιο και ίσως η Ηθική να είναι απαραίτητη στην ζωή μας, τώρα που όλα είναι συγκεχυμένα και η αλήθεια δυσκολεύεται πολύ να λάμψει.
Πώς να λάμψει η αλήθεια, όταν έχουμε μέσα μας το σκοτάδι; Πώς να δούμε την αλήθεια όταν το φως μας έχει στερέψει και νοιώθουμε γύρω μας να πυκνώνουν οι σκοτεινές σκέψεις.
Η Ηθική του Ανθρώπου είναι ένα βιβλίο που ήρθε από τον ουρανό κυριολεκτικά, εκεί που το φως είναι άπλετο και δεν υπάρχει το σκοτάδι, είναι το φως που καταφέρνει να επιβιώσει και στις δικές μας συνθήκες και να βρει μέσα στην σιγαλιά την φωνή μας.
Η φωνή του ανθρώπου έχει σιγάσει, δεν ακούγεται καθαρά τις νύχτες, δεν φτάνει στα αστέρια όπως συνήθιζε να φτάνει. Κάτι πρέπει να κάνουμε για αυτό, για να βρούμε πάλι τη φωνή μας που συνήθιζε να φτάνει στα αστέρια.
Ίσως να διαβάσουμε την Ηθική του Ανθρώπου, είναι ένα βιβλίο που βρήκε σαν όχημα την φωνή μας, μια ανθρώπινη φωνή βρέθηκε για να το μεταφέρει από τους ουρανούς εδώ στην γη όπου το χρειαζόμαστε τόσο.
