Υπάρχουν στιγμές που η καθημερινότητα μοιάζει να μας ζητά περισσότερη δύναμη απ’ όση πιστεύουμε ότι διαθέτουμε.
Η ζωή, με τις απαιτήσεις και τις αντιφάσεις της, μας καλεί διαρκώς να αντέξουμε, να επιλέξουμε, να συνεχίσουμε.
Ίσως όμως το ερώτημα να μην είναι πώς θα αποκτήσουμε περισσότερη δύναμη.
Ίσως το ουσιαστικότερο να είναι πώς θα προστατεύσουμε εκείνη που ήδη υπάρχει μέσα μας.
Η αναζήτηση της δύναμης
Συχνά στρέφουμε το βλέμμα μας προς τα έξω.
Αναζητούμε στήριξη σε ανθρώπους, συνθήκες, επιτυχίες ή ρυθμούς ζωής που υπόσχονται ασφάλεια. Όλα αυτά μπορούν να βοηθήσουν, αλλά σπάνια αρκούν.
Οι πιο βαθιές και σταθερές δυνάμεις δεν γεννιούνται στο εξωτερικό περιβάλλον.
Βρίσκονται στον εσωτερικό μας κόσμο. Εκεί όπου διαμορφώνεται η στάση μας απέναντι στη ζωή και στα γεγονότα που μας συναντούν.
Ο εσωτερικός κόσμος και οι εξωτερικές επιρροές
Ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου είναι δημιουργικός, ζωντανός και γεμάτος δυνατότητες.
Ταυτόχρονα όμως είναι ευαίσθητος.
Επηρεάζεται από όσα συμβαίνουν γύρω μας, ιδιαίτερα όταν εμπλεκόμαστε άκριτα και παρορμητικά σε κάθε ερέθισμα.
Όταν αυτό συμβαίνει, δεν χάνουμε τις δυνάμεις μας. Απλώς αποσύρονται.
Σαν να περιμένουν να δημιουργηθούν ξανά οι κατάλληλες συνθήκες για να εκδηλωθούν.
Η κρίση ως πρώτη γραμμή άμυνας
Η πρώτη ουσιαστική προστασία του εσωτερικού μας κόσμου είναι η κρίση μας.
Η ικανότητα να παρατηρούμε, να αξιολογούμε και να επιλέγουμε συνειδητά.
Να αποφασίζουμε σε ποιες καταστάσεις αξίζει να εμπλακούμε, μέχρι ποιο σημείο και με πόση εσωτερική ενέργεια.
Αυτή η στάση δεν σημαίνει απομάκρυνση από τη ζωή.
Σημαίνει συνειδητή παρουσία μέσα σε αυτήν.
Όταν επιλέγουμε με επίγνωση, δημιουργούμε έναν εσωτερικό χώρο όπου τα γεγονότα μπορούν να υπάρχουν χωρίς να μας διαλύουν.
Γαλήνη και αγάπη ως συνεκτικές δυνάμεις
Η συνοχή του εσωτερικού μας κόσμου στηρίζεται σε δύο βασικές ποιότητες: τη γαλήνη και την αγάπη. Όταν αυτές υπάρχουν, οι δυνάμεις μας δεν εκδηλώνονται με ένταση ή παρόρμηση. Ρέουν ήρεμα.
Στηρίζουν τη σκέψη μας, τις πράξεις μας και τον τρόπο με τον οποίο στεκόμαστε στην καθημερινή ζωή.
Η γαλήνη δεν είναι απουσία δυσκολιών.
Είναι η ικανότητα να παραμένουμε σταθεροί μέσα σε αυτές.
Μια ήσυχη σκέψη για το τέλος
Ίσως τελικά ο εσωτερικός μας κόσμος να είναι κάτι πολύ περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως αντιλαμβανόμαστε.
Ένα ολόκληρο, νοήμον σύμπαν, με δικούς του ρυθμούς και δική του σοφία.
Και ίσως αξίζει να το θυμόμαστε αυτό με απλό και ανθρώπινο τρόπο:
όλοι έχουμε μέσα μας περισσότερη δύναμη απ’ όση νομίζουμε.
Αρκεί να της δώσουμε χώρο, χρόνο και προσοχή.
Γιατί όταν ερχόμαστε σε αρμονία με τον εαυτό μας, μπορούμε να σταθούμε πιο ήρεμα και πιο σταθερά και μέσα στη ζωή.
