Πολλές φορές στην ζωή μας αναρωτηθήκαμε γιατί παρά τις προσπάθειές μας, δεν φαίνεται να ομαλοποιείται η ζωή μας, να πηγαίνει στις κατευθύνσεις που θέλουμε να πάει και εμείς να έχουμε ηρεμία.
Συνεχίζουμε να προσπαθούμε σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις, θέτουμε έναν στόχο και προσπαθούμε να τον επιτύχουμε, σαν να είμαστε έμπειροι ορειβάτες που θέλουμε να κατακτήσουμε τις κορυφές ενός βουνού. Όμως η ζωή δεν είναι βουνό και δυστυχώς κορυφές δεν έχει, για να τις δούμε και να αποφασίσουμε ότι αυτές πρέπει να κατακτήσουμε και να προετοιμαστούμε για να γίνει αυτό.
Η ζωή μας είναι ένας απέραντος τόπος με πολλές ευκαιρίες, για να πλοηγηθούμε σε αυτόν τον τόπο χρειάζεται η διάκριση.
Η διάκριση πρέπει να είναι ο πλοηγός μας στην εποχή που ζούμε, ό,τι φαίνεται ωραίο μπορεί να μην είναι, ή να μην είναι κατάλληλο για εμάς, ό,τι φαίνεται εύκολο μπορεί να κρύβει παγίδες και ό,τι είναι δύσκολο μπορεί να μας προκαλεί άγχος.
Όμως, ίσως θα πρέπει να επιχειρήσουμε κάτι δύσκολο, ακόμα και αν στην αρχή μας φαίνεται ακατόρθωτο, σταδιακά μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι κάτι ωραίο που πρέπει να το έχουμε στην ζωή μας.
Παράλληλα, αυτό που φαίνεται εύκολο, ίσως θα πρέπει να το αποφύγουμε, γιατί είναι η εύκολη αρχή ενός δρόμου που οδηγεί σε παγίδες, από εκείνες, που αν πέσεις δεν μπορείς πια να σηκωθείς, ή θα σηκωθείς με μεγάλη προσπάθεια.
Η διάκριση είναι κάτι που λείπει σήμερα από την ζωή μας, κανείς δεν μας διδάσκει προς αυτήν, αντίθετα, διάφορες καταστάσεις μας προτρέπουν να ακολουθήσουμε τους εύκολους δρόμους που καταλήγουν σε παγίδες.
Η ζωή είναι ένα ωραίο ταξίδι, που θέλουμε πολύ να το ζήσουμε, να βιώσουμε την ζωή μας σαν ένα ωραίο ταξίδι που θα μας φέρει σε επαφή με πολλές εμπειρίες. Στο ταξίδι αυτό, αν θέλουμε να είναι ωραίο, πρέπει να έχουμε μαζί την διάκρισή μας.
Θέλουμε σταδιακά να επιτύχουμε να διακρίνουμε όχι μόνο την αρχή, αλλά και το τέλος ενός δρόμου. Η αρχή μπορεί να είναι ευχάριστη, ή ωραία, ή ελκυστική, αλλά αυτό μπορεί να είναι μόνο μια πρώτη πύλη, μια πύλη που αν την περάσουμε, μετά θα βρεθούμε σε δύσκολες καταστάσεις..
Αυτό που ονομάζουμε διάκριση είναι πράγματι μια ανώτερη ιδιότητα της διανοίας, χρειάζεται την διαίσθηση, την γνώση και την αλήθεια για να λειτουργήσει. Όπως πάντα ξεκινάμε από την αλήθεια, την αλήθεια πρέπει να μάθουμε για τον εαυτό μας, ποιοι είμαστε, πού πηγαίνουμε, ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μας, τι μας αρέσει να κάνουμε και είναι ωραίο, τι μας αρέσει και κρύβει κινδύνους.
Αν δεν θέλουμε να μάθουμε την αλήθεια για τον εαυτό μας, τότε δεν μπορεί να αναπτυχθεί η διάκριση, δεν έχει ρίζα.
Αν θέλουμε η ζωή μας να είναι ωραία πρέπει να μάθουμε την αλήθεια για τον εαυτό μας, να του επιτρέψουμε να ακουστεί στην ζωή μας, να μιλήσει με τον δικό του τρόπο και να ακούσουμε την φωνή του πρώτοι εμείς και μετά οι άλλοι.
Ο εαυτός του ανθρώπου είναι ωραίος, έχει μεγάλα πνευματικά χαρίσματα μεγάλα και κυρίως έχει την δύναμη να επηρεάζει τη ζωή μας και να αλλάζει γύρω μας τις καταστάσεις.
Όταν είμαστε συντονισμένοι με τον εαυτό μας, τότε η ζωή μας γίνεται ωραία, γιατί οι συνθήκες που θέλουν να μας δυσκολέψουν μετριάζονται, ενώ αντίθετα αυξάνονται οι συνθήκες που θέλουν να μας βοηθήσουν.
Οι αρχαίοι Έλληνες, που ήταν σοφοί, ήξεραν τις δυνάμεις που κατέχει ο εαυτός, για αυτό έλεγαν πάντα Γνώθι σαυτόν, Γνώρισε τον εαυτό σου γιατί αυτός έχει τι δυνάμεις να σε ελευθερώσει από την αμάθεια, την απρονοησία, την απερισκεψία και να σου δώσει την δύναμη να αντιστέκεσαι σε αυτό που είναι εύκολο, αλλά οδηγεί σε κινδύνους.
Έλληνες είμαστε και εμείς, μιλάμε αυτήν υπέροχη Ελληνική γλώσσα, που έδωσε τόσα έργα στην οικουμένη. Και μόνο για αυτόν τον λόγο, επειδή γνωρίζουμε πώς να επικοινωνούμε τις σκέψεις μας σε μια τόσο πλούσια γλώσσας, μπορούμε να βρούμε μέσα μας τον εαυτό μας, αρκεί λίγο να τον αναζητήσουμε και να καταλάβουμε ότι η ύπαρξή του μόνο ευτυχία θα φέρει στην ζωή μας.
Η διάκριση που συνοδεύει τον εαυτό μας, θα μας προστατέψει από τις κακουχίες και θα φέρει τις καλές συγκυρίες που θα μας επιτρέψουν να ζήσουμε μια ζωή ωραία.
